15 Ekim 2011 günü Keklik Avı açılışıydı. Sivas’ta, fermalı av köpeği İngiliz Puanter (Pointer) ile Kınalı ve Çil keklik avı ayrıca Tahtalı (Hopal/Alakanat) güvercin avı yapmaya çalıştık. İlaveten tavşan, tilki ve ördeklerle karşılaştık. Kısmete 1 tane de ördek avlandı.  Bu maceramızı kameraya çektik ve sizlerle paylaşmayı da istedim. Kınalıların ötüşleri avdan sonra hala kulaklarımda yankılanıyordu, o kadar etkilenmişim.

2010 yılı itibariyle “Yenibosna Avcı Derneği” olarak bıldırcın avları ile başlayan avda kamera ile çekim yapıp, bu çekimlerden av videoları hazırlayıp ve sizlerle paylaşmayla başladığım, bu hobim, sizlerden aldığımız görüş, eleştiri ve yorumlar neticesinde av filmleri yapma boyutuna kadar geldi.

2011 yılı av dönemi başında yapmış olduğumuz “Açılış Günü: Üveyik Avı” filimi alanında Türkiye’de yapılmış en iyi filim olarak beğeni kazandı. Ayrıca “Av Tutkusu” adlı avcı dergisinde fotoğraflarıyla yazı halinde yayımlandı. İlaveten ben o filim ile birlikte Armsan Silah Sanayi A.Ş. adlı yarı otomatik ve pompalı yivsiz av tüfeği imal eden silah fabrikasına yapmış olduğum başvuru sonrasında görüşmeye davet edilmiş ve Satış ve Pazarlama Temsilcisi olarak işe başlamıştım. Armsan sponsorluğundaki yaptığımız bu ilk av filimimiz Sivas’a giderek yapmaya çalıştığımız Keklik Avı oldu. Kınalı ayrıca Çil keklik ve Tahtalı (Hopal/Alakanat) güvercin avları da yapmaya çalışmıştık.

İşin Hikayesi:

İstanbul/Bahçelievler’de bulunan Yenibosna Avcı Derneğimizdeki av arkadaşlarımdan, Fizik öğretmeni Cengiz Bilmez ile birlikte 2010 yılının Ekim ayı içinde yapmış olduğumuz Bıldırcın Avlarını video kamera ile kayıt altına almış, o görüntülerden kısa filimler hazırlamış, internetteki avcı camiasının bulunduğu forumlarda paylaşmış ve izleyici avcı dostlar tarafından hoş yorumlar almıştık. Cengiz Bey bu durumdan hoşnut olunca, memleketi Sivas’ta da av yapıp, onu da yine video kamera ile çektirip, anılarının ölümsüzleşmesini istediği bir Keklik avı filimi yapmayı çok istiyordu. Fakat geçen sene çeşitli sebeplerle av tertiplenmesi yapılamadığından Sivas’a gidememiştik. Bu seneki (2011-2012) Keklik Avı açılışında Sivas’ta olmak için gerekli hazırlıklara ta geçen seneden başlanmıştı.  Ekim’in 15’i yaklaşıyor, heyecan giderek artıyordu. Cengiz Bey, -rehber-, -köpek-, -av arabası- gibi tertiplenmeyi ava hazır hale getirmek için birkaç gün önceden otobüsle memleketi Sivas’a ulaşmıştı. Ben Sivas’a uçakla gidecektim.

Son ana kalan fişek alımını İstanbul/Ümraniye’deki av bayiinden satın almış olduğum yerli ve yabancı birçok marka 5-6 saçma numaralı 30-32 gram doluluktaki 16 paket fişekle, şemsiyesiz, sağanak yağmur altında bir elimde bilgisayar/kamera çantam diğer elimde giderek ağırlaştığını sandığım fişeklerle otobüse binmiştim. 15.30’da Ümraniye’den 3 üstgeçit ve toplamda 4 vesaitle sağanak yağmur altında sıçan gibi ıslanmak yetmezmiş gibi sadece 2 dakika geç kalmakla kaçırdığım 17.30 otobüsüne değil bir sonraki seferle gitmek üzere fişekleri Esenler/Otogar’daki Sivas bürosuna bırakmıştım. Ertesi gün İstanbul Atatürk Havalimanından 9.15 uçağı ile başlayan Sivas’a olan yolculuğum uçaktaki ekrandan takip ettiğim güzergâh çizgisi Yozgat daha yeni bitip Sivas sınırlarına girmişti ki İstanbul’dan bu yana süre gelen az bulutlu hava birdenbire kapalı ve yağmurlu bir havaya dönüşmüştü. Bu moral bozukluluğu yaşarken uçak birdenbire irtifa kaybetti. Bu ani düşüş ile birlikte midemin üzerinde ve akciğerimin hemen aşağısında hissettiğim duygu: heyecan mıydı? Yoksa korku mu? tam tarif edemezken sağımdaki koridordun öbür tarafındaki bir kadın istifra ederken, kocası kabin memurlarından onlara kese kâğıdı gibi bir şey vermelerini rica ettiği anda hostesten sert bir şekilde “şu anda yerimizden ayrılamayız” yanıtını almıştı. Ön tarafta başka bir kadın istifra ediyor onun solunda kalp krizi geçirdiğini sandığım bir adam baygınlık ve fenalaşma halinde iken onun durumunu anlayabilecek tıbbi bilgiye sahip birinin olup olmadığını ikinci kaptan yaptığı anonsta bildiriyordu.  Hemen hemen her taraftan gelen gürültülerle birlikte uçak sarsılmaya başlamıştı. Bu çalkantılı hava içerisinde sarsılarak yol alırken yanımda oturan beyefendinin yüzü, ünlü çizgi film kahramanlarından sevimli hayalet Casper gibi bembeyazdı.  Öyle sanıyorum ki ilk seferinde inişi gerçekleştiremediği için tam sağa manevra yaparak ikinci seferinde piste doğru yöneldi ve indik.

Sivas Nuri Demirağ Havaalanına indiğimde, mevsim sonbahar ben buradayım diyor, hava kapalı ve yağmur ince ince çiseliyordu. Ücretli servis otobüsü ile Sivas Merkez’e ulaştım. Daha otobüsün kapısından inmeye çalışıyordum ki hemen yol kenarına park etmiş arabanın şoförünün içerden camı tıklattığını fark ettiğimde, onun, Cengiz Bilmez’in bahsettiği, bizi Sivas’ta ağırlayacak olan yakını, fabrikatör Abdulvahap Yapıcı olduğunu, ön yolcu koltuğunda Cengiz Bey’i görmemle anladım. Bu arada yağmur şiddetini arttırdığı için elimdeki çantalarla bir çırpıda Abdulvahap Bey’in arabasının arka koltuğuna kendimi atı vermiştim.  Arabada tokalaşma ve tanışma faslından sonra Sivas’a özgü, meşhur, iki kişinin kollarıyla saramayacağı kadar kalın gövdeli dönere sahip olan Mis kebapta pilav üstü dönerlerimizi yedikten sonra konaklayacağımız kazaya doğru yola koyulduk.

Av süresince konaklayacağımız kazadaki oteller doluydu yalnızca belediye otelinde bir boş yer vardı. Belediye otelindeki tek boş oda, sağ olsun, bizi hoş karşılayan: belediye birinci meclis üyesi Halil Çaygöz’ün bir telefonu ile bana tahsis edilmişti. Otele eşyalarımı bıraktıktan sonra, Abdulvahap Beyin kullandığı arabayı bırakıp, avda kullanacağımız arabaya geçmek üzere fabrikaya ulaşmıştık. Cengiz Bey ve ben avda kullanacağımız araba, fabrikatör Abdulvahap Yapıcı’nın bize tahsis etmiş olduğu dağ, dere, tepe düz gidecek, beyaz renkli steyşın vagon Renault Toros’a bindik.

Ava yarın başlayacaktık ama daha ikindiydi, arabayla avlaklara-meralara gidip, etrafa bakmadan olmazdı. O meşhur Sivas’ın yollarında ve dağlarındaydık. Daha önceden Sivas’ta Keklik Avı yapmış olanların anlata anlata bitiremedikleri çok sayılı Keklik alaylarıyla karşılaşabilme umudu ve heyecanıyla dağ yolunda seyir halindeydik. Av meralarına daha yeni girmiştik ki, Kınalılar, tepe bir noktada, çakıl taşlarıyla kaplı stabilize yolda, sağdan sola, soldan sağa hızlı hızlı yürüyüşleriyle kelimenin tam anlamıyla bize tören geçişi yapıyorlardı.

Bir yandan nefesimi tutmuş vaziyette Kınalıları kamera ile çekerken bir yandan da, birkaçının neşeli kanat çırpışlarıyla koşuşlarını, bazılarının da yemlenmelerini keyifle seyre dalmıştık. Sürü halinde yerden havalandıklarında görsel bir şölen sunmaları yetmezmiş gibi vücutlarına oranla kısa olan kanatlarını çırpmalarıyla ortaya çıkan parlama sesi ve karşı dağdaki kayalık çevresine iniş yaptıktan sonra ki o ötüşleri: sanatçının ağzından dinlenen bir ezgi gibi dağlarda ve kulaklarımızda yankılanıyordu. 20’li bir sürü parlayıp, yolun soluna, dağın öbür tarafına uçmuş, arkasından bir 20’li sürü daha yerden havalanmış ve kayalıklara sarmıştı. Peşinden 5’li bir grup dereye doğru indi derken vadiden parlayan 30’lü bir sürü dağın yine sol tarafından kayalıkları aşmıştı. Kınalıların bu uçuşlarını izleme ve ötüşlerini dinleme zevkini yaşadıktan sonra merayı terk edip çarşıya döndük.

Çarşıda karşılaştığımız ve tanıştığımız rehberimiz Soner Sazak ile ben yönetmen Bilal Arabacı, Fizik Öğretmeni Cengiz Bilmez ve fabrikatör Abdulvahap Yapıcı ile birlikte, av arabamız Toros’a binip, köyün dışında, kapısının üzerinde çok iyi bir teke trofesinin (boynuzunun) bulunduğu av evine ulaşmıştık. Usta avcı ve rehberler Efendi ve Vedat Gökkuş ile kendilerinin ağaçtan kesip-yapmış oldukları masada akşam yemeğini yerken yarın başlayacağımız Keklik avının müzakeresini ediyorduk, bu sırada şöminenin üzerindeki domuz trofeleri (dişleri) ve eski av fotoğraflarına bakmaktan gözümü alamıyordum.

Akşam yemeğimizi yedikten sonra rehberimiz Soner Sazak’ın köpeği Ateş’i almak üzere köylerine gittik. Av arabamız olacak Toros’un arka bölümündeki iş malzemeleri henüz alınıp ava hazır hale getirilmediğinden köpeği koyacak yer yoktu. Ön koltukta oturan Cengiz Bey, çözümü Ateş’i kucağına almakla buldu. Av meralarına giden yolun üzerinde bulunan Abdulvahap Beyin fabrikasına, köpeğimiz Ateş’i bırakmak üzere dönüş yolunu tutmuştuk. Ateş’i kucağında sevip okşayarak yolculuk eden Cengiz Bey, fabrikaya ulaştığımızda arabadan iner inmez üzerindeki siyah tişörtünün Ateş’in dökülen tüylerinden adeta kırçıllaştığını fark etmiş ve temizlemeye koyulmuştu. Ateş’in bize alışmasına yardımcı olacağını düşündüğümüz ve burada yapacağımız av süresince konaklayacağı fabrikadaki yeri ayarlanmış ayrıca yiyeceği ve içeceği de hazır edilmişti. Ateş’i fabrikaya bıraktıktan sonra istirahate çekildik.

Sabah erkenden uyandık. Ben Bilal Arabacı, Cengiz Bey, rehber arkadaşımız Soner Sazak ve onun fermalı av köpeklerinden, (avcıya, avın istikametini adeta donup kalarak gösteren) siyah beyaz renkte, kara kafa, bir İngiliz puanter (pointer) ırkı olan Ateş, “ben size Keklikleri bulurum” der gibi arabaya atlamış ve yola koyulmuştuk. Daha ilk girdiğimiz merada Kınalıları bulmuştuk. Ortalama 100 metre ilerimizde, dere kenarından 3’leri 5’leri uçup dağın eteklerine iniş yapmışlardı. Cengiz Bey lastik çizmesi ile dereyi rahatlıkla geçti. Rehberimiz Soner, derenin içindeki büyük taşların yüzeye çıkmış kuru uçlarına basarak çekirge gibi 4 sıçramayla kendini karşıya atıverince bende ona imrenmiş ve Cengiz Beyin “ıslanacaksın şimdi kamerayı da düşüreceksin her şey berbat olacak, gel seni sırtımda geçireyim” teklifini reddetmiştim. Kamerayı Cengiz Beye verip Soner gibi büyük taşların yüzeye taşan kuru kısımlara basarak karşıya geçme girişimim başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Sol ayağımla suya dalmış ve botum biraz su almıştı. Neyse ki, Keklik avı sürekli yürümeyi ve yokuş yukarı dağa tırmanmayı gerektiren bir avlanma tarzına sahip olduğu için ayağım üşümeyecekti. Henüz 5 dakikadır yürüyorduk ki Kınalıların ötüş seslerini duymuştuk biraz sonrada Soner tepede birkaçını gördüğünü söylemişti. Biz tepeye tırmanmaya çalışırken Ateş çoktan tepeye varmıştı. Soluk soluğa tepeye ulaştığımızda az aşağıda Ateş’i fermada beklerken gördük. Cengiz Bey, Ateş’e doğru yaklaşırken 5’li iki grup Kınalı sürüsü aşağı doğru uçuverdi. Cengiz Bey, Ateş’in bir metre yakınına kadar sokulduğunda Ateş hala fermadaydı derken sağından tek bir Kınalı parladı ilk defa tetiğini ezdiği yerli tüfek üreticilerinden Armsan Silah Sanayinin Phenoma Argentum adlı yarı otomatik tüfeği ile Cengiz Bey yaptığı tek atışla Kınalıyı cansız düşürdü. Tüfeğin patlamasının çıkardığı gürültüye müteakip 30’lu bir Kınalı alayı 100 metre aşağımızdan havalanmış ve solumuzdaki dağın yamacına iniş yaparken, Ateş vurulan Kınalıyı bize getiriyordu. Cengiz Bey 2011-2012 av döneminin ilk Kınalısını avlamanın sevinciyle kuşu yeleğinin arkasına attı. Cengiz Bey, Sivaslı bir avcı olmasının verdiği üstünlükle Keklik avında deneyimliydi. Bu deneyimlerin bir kısmını bizle paylaşmıştı:

“Keklik sürüsünü ilk kaldırdıktan sonra avcının yapacağı en önemli hususlardan biri çok iyi gözlemdir. Çünkü o parlamadan sonra keklik dağılacaktır. Gözlenmesi gereken: Kaç keklik kaldırdım? Kaç tanesi nereye kondu? Örneğin, buradan 15 kekliğimiz kalktı, karşı yamaca sardı, tespit ettik 15 tane olduğunu. Buradan onları aramaya gittiğimizde, tabi ki onlar toplanmadan (keklik öterek toplanır) önce üçerli beşerli kalkacaklar, kalkanları da sayacağız. Örneğin 15 kekliğimiz oraya kondu, bunların 12 tanesi kalktı, bilelim ki 3 tanesi oralarda pustu. İşte bir kevenin altına, bir taşın kovuğuna sindi bekliyor. İyi avcı bu tespiti düzgün yaparsa, o 3 taneyi de arayıp bulacaktır ve av vurma sayısını veya o keklik avcısına zevk veren o parlama sesini yeniden duyacaktır. Zaten keklik avcısının hayalindeki de o kekliğin parlama sesidir. Ne kadar yorgun olursa olsun, bir avcı o sesi duyduğu zaman tüm yorgunluğunu atar ve avına devam eder, şimdiki gibi. Bu kadar yeri yürüdük, yorulduk, ama oradan keklik sesi duyuyoruz, tepenin ucuna kadar çıkıp tekrardan avımıza devam etmeye çalışacağız. Bu arada, keklik avı, en fazla yürünen ve en çok fişek atılan avlardan biridir. Çok iyi bir tüfek ve iyi bir fişek seçimi yapmanın yanı sıra avcı ne kadar fazla yürürse şansı o kadar artar.”

-Anahtar bilgi: Kınalılar genellikle yokuş aşağı uçar, yokuş yukarı koşar.-

Az önce kalkan 30’lu alayın oralarda Ateş yine fermadaydı. Uçmuş kuşların kokusuna ferma veriyordur diye söylenirken köpeğe yaklaşmayı da ihmal etmiyorduk. Ateş, o yanına geldiğimizde fermasını bıraktı burnu yerde hızlı bir şekilde kuyruk seri bir şekilde sallayarak aşağı doğru inmeye başladı sonra bir anda keskin bir ferma duruşu yaptı. 5 metre arkasından bir Kınalı uçuverdiği anda Cengiz Bey “Aha uçurdu!” dedi. Soner heyecanlı bir şekilde “O başka, O başka, yürü!” verdiği cevabın ardından birkaç saniye geçmişti ki Ateş’in burnun birkaç metre önünden uçuveren bir Kınalı daha derenin öbür tarafına geçerken Cengiz Bey, Ateş’in fermasına güvenmeyip peşine gitmediği için çok geride kalmış ve atış yapamamıştı. Bu üzüntüyle, karşı dağa geçmekte olan Kınalının arkasından ancak “Eyvah” demekle yetinmişti.

Fişeğin patlamasının çıkarttığı gürültüden sonra sol tarafımızdaki dağın yamacına inen Kınalıların peşine gitmeye karar verip onlara doğru yürümeye başladık. Daha ilk vurulan kekliğin bulunduğu yerle sürünün indiği yerin tam ortalarındayken henüz ayrıldığımız tepenin biraz aşağısından ötüş seslerini duyunca rehberimizin sesin geldiği yere doğru geri döndü ve tepeye tırmandı. Bu arada yağmur ince ince çiselemeye başlamıştı. Soner tepeye varmış daha yeni doğrulmuştu ki 50 metre önünden 24’lü Kınalı alayı parlayıp bize doğru yönelmesin mi! Cengiz Bey o heyecanla tüfeğini omuzladı ama soğukkanlılığını koruyamadı, yanağı kundağa temas etmiyor ve sürüyü izliyordu, arka arkaya yaptığı 3 atışta isabetsizdi. Soner yanımıza geldikten sonra 24’lü Kınalı alayının iniş yaptığı meşeliğe varır varmaz Ateş kokuya girdi ve ferma durdu. Kınalı sürüsü biz oraya gidene kadar oradan uzaklaşmış ki fermadan kuş kalmadı. Soner’in Kınalı ötüşlerini duyduğumuz soldaki tepeye çıkmasıyla birlikte iki Kınalı yine bize doğru uçuverdi. Cengiz Bey yine telaşla tüfeği omuzladı ve peş peşe iki el isabetsiz atış gerçekleştirdi. Başka ötüş sesi duymayışımız ve Ateş’in kokuya, ize girmemesi neticesinde yer değiştirmeye karar vermiştik. Aramızdaki tek çizmeli Cengiz Bey, dereyi, önce Soner’i sonra beni sırtında taşıyarak karşı tarafa geçti.

Efendi ve Vedat Gökkuş’un da katılmasıyla, yine Kınalı arayacağımız başka bir meraya varmıştık. İlerimizden ve uzaktan uçuveren 5’li Kınalının kalktıkları yere vardığımızda Ateş fermasını vermişti. Ama başka kuş kalkmadı. Soldan aşağı doğru inmeye başlamıştık ki vadiden bir Tilki’nin karşı dağa doğru koştuğunu görmüştüm. Efendi Gökkuş sağdan, tepeden gidiyordu. Bir el atış yaptı. Bir Kınalı vurmuştu. Bu merada da bolca kınalı ötüş seslerini dinlemek mümkündü fakat Kınalılar bizi yanlarına yaklaştırmıyorlardı. Tekrardan mera değiştirme kararı alınmıştı.

Yine Kınalı avı yapma ümidiyle gittiğimiz bu yeni merada ilk olarak yerel adı Hopal olan 60’lı Tahtalı (bazı yörelerde Alakanat denir) Güvercin sürüsü ile karşılaşmıştık. Onların bizim gidemeyeceğimiz karşı dağa uçuşlarını izledikten sonra yolumuza devam etmiştik.  Yol boyunda beliren 10’lu kınalı sürüsünü görünce onların peşine gitmek üzere arabadan inmiştik. Kınalılar biz daha onlara yaklaşamadan uçuvermişlerdi. Kınalıların gezindikleri yere vardığımızda Ateş yine kokularına ferma vermişti.  Ama bu sefer, sürüden, orada kalmış olan iki Kınalının uzaktan parlamasıyla birlikte Efendi Gökkuş’un yaptığı iki atışta isabetsizdi. Köpeği Ateş ile birlikte Kınalıların peşine zirveye çıkan Soner aradan yarım saat geçtikten sonra çok dik olan yamaçtan aşağı ancak sırtüstü sürünerek inebilmişti. Yola inmesine 5 metre kala kendini öne atmış ve o zıplamayla sağ salim ayaklarını yere basmıştı. Cengiz Bey, Soner’e “Tüfek atış sesi duyduk, yok bu bir şey?” diye sorduğunda, Soner gururla “Olmaz mı?” şeklinde cevabını verdikten sonra ceplerinden 3 Kınalı horozu çıkartmıştı. Onu tebrik ettikten sonra arabaya binmiş ve ileri doğru yola devam etmiştik.

En yüksek zirveye kadar arabayla gittik. Araban inip av aramaya başlamak için o zirveden aşağı inerken 10’lu bir Kınalı sürüsü uçup dağın sol tarafına çok uzağa inmişti. Onların havalandıkları yere gitmeye çalışırken yine 15’lü bir sürü daha o bölgeden parlamış ve yine önceki kalkan sürü gibi soldaki dağa inmişlerdi. Biz tam olarak o sürülerin havalandıkları yerde, kalkan sürülerden kalmış başka Kınalılarda olabilir umuduyla sık otlukları taşlayıp gürültü çıkartırken köpeğimiz Ateş yüz metre ilerde sağımızda buğday anızında kokudaydı. Ateş’e doğru yaklaşmaya başladığımızda arkamızdaki tepede arayışta olan Efendi Gökkuş iki Kınalı uçurmuş ve birini vurmuştu. Arabadan indikten sonra tepeye tırmanıp sonra yamaçtan arabanın bulunduğu yere doğru yönelerek “u” şeklinde yol yürümüştük.  Arabanın yanında bekleyen Şoför Vedat Gökkuş’un “daha buralarda vardır, dikkatli olun” diye bize seslenmesine müteakip Ateş fermada donakaldı. Cengiz Bey koşarak fermada bekleyen Ateş’e yaklaştığında ötüşü ile birlikte bir Çil kekliği parlamasın mı? Cengiz Bey o telaşla yaptığı bir el atış karavanaydı. Tüfeğin atışıyla çıkan gürültüden sonra parlayan 11 tane daha Çil Kekliğinin nefesimizi tutarak dinlemeye daldığımız ezgisel ötüşleri ve uçuşları ile bize sundukları görsel şölen karşısında adeta büyülenmiştik. Cengiz Bey bu ruh hali içinde yaptığı atışlar da karavanaydı. Çil Kekliklerini izlemeye daldığından tüfeğini daha doğru dürüst omuzlayamamıştı bile. Elinde tüfekle Çil Kekliklerin arkasından baka kalan Cengiz Bey, Çillerin gidemeyeceğimiz karşı dağa uçmasından sonra kelimenin tam anlamıyla kıçüstü oturup kalmıştı. Arabaya binmiş başka bir bölgeye yolculuk ederken Cengiz Bey’le edilen alayın haddi hesabı yoktu. Efendi Gökkuş:  “Cengiz, ben tepeden atış seslerini duyduğumda, senin, tüfeğinin ne kadar seri attığını denediğini sandım”  derken Vedat Gökkuş: “Bu filimin adını artık Çelik Yelekli Kuşlar koyarsınız” diye atıfta bulunuyordu.

Ama Cengiz Beyden taraftım. Çünkü biliyordum ki, Amerikalı dünya ünlü atıcı Tom Knapp ayaklarının dibinden parlayan Sülün’e yaptığı iki el isabetsiz atıştan sonra: “A World Class Shooter just  gave you a lesson on conservation.” diyor. Türkçesi: Birinci sınıf bir atıcı size av koruma hakkında ders veriyor. : )

Aslında Cengiz Beyin bu yaşadıkları birçok avcının başına geliyor. Bu yüzden Amerikalı ünlü bir atış eğitmenin atıcılık hakkında verdiği bilgileri Türkçeye çevirdim ve sizlerle burada paylaşmak istedim: Temel Atıcılık Tavsiyeleri için TIKLAYINIZ

12 Çil kekliğinin hemen önümüzden parlamasının etkisiyle zihnimizde o anı tekrar tekrar canlandırırken dönüş yolunda bir yerde daha durup -şurayı da bir arayalım dediğimiz- bir yerde durmuştuk. Meraya ulaştığımızda Ateş hemen yol kenarından kokuya girmiş dağın eteğine kadar ortalama 100 metreyi geçkin bir mesafede keskin dönüş ve duruşlarla iz sürmüş ve harika fermalar vermişti. Cengiz Bey tepeye yakın bir yerden parlayan 4 kınalıdan birini düşürmüştü. Yaralı bir vaziyette iki kayalık arasına yürüyen kınalıyı otların içinde Ateş bulmuştu. O günkü avı orada sonlandırmıştık.

Ertesi sabah erkenden yine yollara düşmüştük. Daha yeni av meralarına girmiştik ki bu sefer de bizi yolda karşılayan 20’yi geçkin sayılarıyla Çil Keklikleri oldu. Arabayı üzerlerine sürünce gidemeyeceğimiz sağ taraftaki dağa uçmuşlardı. Parlama anındaki kanat çırpışlarından doğan kanat ve ötüş seslerini dinlemek ve bu görsel şöleni izlemek bile büyük keyifti. Bulundukları doğaya o kadar uyumlular ki hareket etmedikleri müddetçe kondukları yerde onları görmek çok güç. Yolumuza devam etmeye çalışırken az ilerde bu kez yolun sol tarafındaki ağaçlık bölgede Tahtalı (Hopal/Alakanat) güvercinlerin uçuştuğunu fark edince biraz da bu av türünü yapabilir miyiz düşüncesiyle arabayı sağa çekip durdurmuş ve aşağı inmiştik. Ağaçların altında beklerken üzerimize gelen bir Tahtalıyı Cengiz Bey vurdu. Arabanın camının birini yarım açık bırakmıştık tüfeğin atışıyla ortaya çıkan patlama sesiyle köpeğimiz Ateş açık camdan dışarı fırlayıp anıza düşen Tahtalıyı bize getirmişti. Av rotamızı Tahtalı yönüne çevirmiştik ama gizlenebileceğimiz türde yüksek çalılık ve otluk olmadığından açıkta kaldığımız için Tahtalıların bizi görmesi, haliyle yakınımızdan geçmemeleri neticesinde sadece izlemekle yetinmemiz bir yandan karşı dağdan gelen Kınalıların ötüş sesleri sabrımızı tüketmiş ve tekrardan Kınalı keklik avı yapmaya karar vermiştik. Şoför olarak bu kez Abdulvahap Beyi aldık ve Kınalı Keklik avına döndük. Usta avcı ve rehberler Efendi ve Vedat Gökkuş’tan aldığımız adres üzerine yeni Kınalı Keklik merasına ulaştık. O dağa gitmek için bir dere geçmemiz gerekiyordu. Ayakkabılarımızı çıkarttık, pantolonlarımızın paçalarını sıvadık ve dereyi geçerek Kınalı Kekliklerin ötüşlerinin geldiği yere doğru yürümeye başladık. Tepe yaklaştığımızda Ateş’in fermasından kalkan 3 Kınalıya atış yapma imkânı bulamamış ve Kınalılar sağa doğru gitmişlerdi.

Onların peşine gitmeye başladık. Cengiz Beyin hafif otluk olan çukur bir bölgeye geldiğimizde “burada olabilirler” demesiyle 11 Kınalı kuytudan parlayıvermişti. Peşi sıra 6 Kınalı daha parlamış ve dağın sol tarafına doğru uçmuşlardı. Kınalıların parladıkları yer etkili atış mesafesinde olmadığından atış yapılamamıştı. Önceki kalkan 3 Kınalı gibi bu Kınalılarda aynı istikamete uçmuşlardı. O yönde yürümeye devam ettik. Zirveye yeni çıkmıştık ki sol tarafımıza Ateş fermadaydı, Cengiz Bey usulca sokuldu ve 1 Kınalı parladı, tek atışla vuruldu. Biraz aramanın ardından Ateş Kınalıyı buldu. Bayağı yol kat etmiş ama başka bir sürüyle karşılaşamadığımız için bölge değiştirmeye karar vermiştik. Rehberimiz Soner’i de alıp yeni bir bölgeye doğru yola koyulduk. Orada yabani Keçi, Ayı ve Tavşan dışkılarına rastladık. Dağ taş bayağı gezmiş olmamıza rağmen bu merada Kınalıların ne kendilerini görebildik ne de ötüşlerini duyabildik. Dağın yamaçlarından aşağı anızlıklara indik. Hava kararmaya başlamıştı, umutların tükenmeye başladığı anda Cengiz Bey 50 metre aşağımızı işaret ederek ve hafif sinirli bir ses tonuyla: “Suyu orada, saklanacağı çalılığı burada, hemen üstü tarla yemi orada, daha bundan güzel keklik yeri olur mu?” dediği andan biraz sonra Ateş anızın ortasında fermadaydı.  Soner, köpeğinin ferma tarzından: “Çil ferması gibi bir şey” diye tahminde bulunarak köpeğe yaklaşıyordu ki 13 tane Çil Kekliği parlamış ve anızın devamında ki tümseği geçmişlerdi. Çil Kekliklerin tümseği aşmasıyla birlikte Cengiz Bey: “Tamam şimdi av yapalım” diyerek umutlanmıştı.  Çillerin uçtukları yöne doğru yürümeye başladık. Tümseği geçtikten hemen sonra önümüzden iki tane Çil kekliği parlayıverdi, Cengiz Bey çok isabetli bir atışla adeta Çili havada yolarak düşürdü. Tüyleri havada süzülüyordu. Diğer parlayanı da Soner düşürmüştü. Ateş anızın içinden Cengiz Beyin vurduğunu Çili almış Soner’e götürüyordu ki 5 metre arkamdan 3 tane Çil daha parlamıştı ama Cengiz Bey tüfeğine fişek koymakla meşgul olduğu için atış yapamamıştı. O geriye doğru gidenleri umursamamış ve ileri doğru yürümeye devam etmiştik. Hava iyiden iyiye kararmıştı. Ateşin burnu yerde kuyruğu arı anteni gibi seri bir şekilde kısa kısa sallanıyordu, evet, Ateş yine kokuya girmişti. Attığı birkaç adımdan sonra ferma vermiş olması sürpriz olmadı. Sürpriz olan o fermadayken 50 metre aşağıda, sol tarafımızda akan derenin üzerinde iki kuş dikkatimi çekti. Fıy fıy fıy fıy kanat sesleri duymuştum. Bir yandan fermada bekleyen önünden parlayacak Çillerin heyecanıyla Ateşi çekerken, bir yandan da avcı Cengiz Beyi kameranın görüntüsüne dâhil etmeye çalışıyordum. Zira av, köpek, tüfek ve avcıyı tek karede sahneleme gayretindeyken, kulaklarım dikkatimi dağıtan derenin üzerinde uçuşan iki kuşun kanat seslerindeydi. Tüm bu yoğunluk içinde -Tiyatro ve sinema oyunlarında oyuncuların rollerini dağıtıp oyunu düzenleyen, metin, yorum, dekor, müzik vb. öğeler arasında birlik sağlamaya çalışan- bir yönetmen zihniyetiyle bu av anılarımızı kaydettiğim için “Soğukkanlılığı muhafaza et, nişanı al” diyerek bu son sahnede isabetli bir atış yapması için Cengiz Beyi uyarmıştım. Heyecan doruk noktada olduğundan bende kontrolü iyice kaybetmiştim “yüklen artık yüklen” dediğim anda Ateş’in fermasından iki Çil parladı biri Cengiz Beyin tarafına diğeri Soner’e doğru uçtu. Soner isabetli bir atışla ona doğru uçan Çil kekliğini vurdu. Cengiz Bey 10 metre önünden parlayan Çilin ona doğru uçarak kuşla arasındaki mesafenin 5 metreye kadar indiyi bir anda yine telaşa kapıldı ve yaptığı iki atış karavanaydı. O Çili çok iyi takip etmiş ve konduğu yeri kafamda işaretlemiştim. Cengiz Bey karavana atmanın verdiği üzüntü ile önüne bakıyor Soner ise Ateş’in ağzından vurduğu Çili almış ve tüfeğini yeni koyduğu fişeklerle doldurmuştu.  Bu esnada tekrardan sol tarafımdan yine “fıy-fıy” kanat sesleri duydum hemen sesin geldiği yöne baktığımda derenin üzerinden bize doğru gelen iki ördek gördüm. Ördek Ördek diye bağırdım. Ne Cengiz Bey ne de Soner beni duymadı. Oysaki 30 metre arkalarındaydım. Duymamalarının sebebi Ateş’in yine kokuda ve önlerinden Çil keklik kalma durumu olmasındandı. Duygu ve düşünceleri Çil keklikler üzerinde toplanmıştı. İkinci sefere boğazım acıyacak derece ÖRDEK! ÖRDEK! diye bağırmıştım. Soner’in arkasını dönmesiyle sol çaprazında yaklaşık 60 metre yüksekliğinde uçan iki ördeğe doğru tüfeği omuzlaması bir olmuştu. Yaptığı tek el atışla ördeğin birinin canını havada almıştı. Diğer ördek ise “vak-vak” diye öterek uzaklaşmıştı. Anızın ortalarında düştüğü yerden vurduğu ördeği alan Soner havaya kaldırdı ve “büyük ördek” dedi. Vurduğu Yeşilbaş ördekti.  “Vak-Vak” diye eşini çağırma maksatlı öterek uzaklaşan muhtemelen dişisiydi. Saatlerimiz 17.15’i gösterirken hızlı adımlarla arabaya doğru yürüyorduk. ÖRDEK ÖRDEK diye attığım naraları 1 kilometre uzaklıkta, yolda arabanın yanında bekleyen şoförümüz Abdulvahap Bey: “Dağda Ördek ne arar? Bu adam niye bu kadar bağırıyor? diye düşünedururken atış gürültüsünden sonra “vak vak” seslerini şaşkınlıkla dinlediğini ifade etmişti. Herkes kameranın önüne geçmiş ve hatıra fotoğrafımızı çekerek Sivas’taki av maceramızı sonlandırmıştık.

Av maceramız süresince konakladığımız kazada altyapı çalışmasından ötürü 2 gün boyunca sular kesikti. Sonrasında sular gelmiş fakat kaldığım belediye otelinin tam doluluğundan güneş enerjisi sistemiyle ısınan depodaki su yeterli gelmiyordu. 4 gün boyunca yalnızca başımı yıkayabilmiştim o da buz gibi suyla. Öte yandan sabahın çok erken saatlerinde ava gittiğimizden açık fırın bulamıyorduk. Benzinlikten aldığımız iki paket kuru bisküvi ve suyla öğleye kadar keklik peşinde dağlarda yürümek gibi şartlara katlanmak nasıl açıklanabilirdi? İki kelime: “Av Tutkusu” ve “Av Doğa” sevgisi. 

Keklik Avı Sivas filimini internette avcı camiasının bulunduğu forumlarda paylaştım, izleyicilerden aldığımız yorumların birkaçı:

“Sevgili Bilal seni tebrik ederim, Türkiye’de seyrettiğim en güzel Keklik avı filimi. Tek kelime ile muhteşem. Aramızda senin gibi bir arkadaşımız olduğu için çok şanslıyız, teşekkürler.” İsmail Talay Avcininyeri.com Yöneticilerinden

“Tek kelime ile muhteşem. Ellerinize sağlık Bilal Bey. Daha iyisi olmaz sanırım.” Ahmet Dinler Avcininyeri.com Yöneticilerinden

“Büyük keyif alarak izledim. Film tadında ve kıvamında harika bir iş çıkartmışsın. Seni canı gönülden tebrik ediyorum Sevgili Bilal. İçinde av aşkı yanan bir kişinin kilometrelerce elinde kamera ile dağları tepeleri arşınlaması anca sabır taşı gibi bir irade ile açıklanabilir. Yaşattıkların için tekrar tekrar teşekkürler. Sevdalısı olduğum Kınalı keklikleri bu kadar yakından görmek ve nüfuslarının fazlalığı oldukça memnuniyet verici.” Bülent Erdem Avcininyeri.com Yöneticilerinden

“Süper olmuş zevkle izledim.” İsmail Çıkrıkçı Avcininyeri.com

“Değerli Bilal, Çok güzel av ve çok güzel çekim olmuş. Tebrik ederim.” Mehmet Arı Avcininyeri.com

“Gerçekten harika böyle videoları izleyince insan anı yaşıyor, tebrik ederim.” Mükerrem Elidoğru Avcininyeri.com Moderatörlerinden

“Avdan fedakarlık yapıp bize bu güzel görüntüleri sergilediğiniz için teşekkürler.” Hasan Nurdoğan Avcininyeri.com

“Anlatımıyla, çekimiyle gerçekten güzel olmuş. Tebrikler.” Ali Altınkaya Avcisayfamiz.com Yenipazar Avcılar Kulübü Başkanı

“Profesyonel bir video olmuş. Yolda gezen Keklikleri görünce ekranda kafayı sıyırmayan yoktur herhalde.” Ekrem Güngörmez Avcisayfamiz.com Şeflerinden

“Bir Bilal Arabacı klasiği daha olmuş. Teknolojiyi kullanmayı çok iyi biliyorsunuz. Avı sunan arkadaş avlanmayı bildiği kadar düzgün Türkçesi ve şahane anlatımıyla büyük keyif veriyor biz seyredenlerine. Emeği geçen herkese candan teşekkürler, umarım bir gün benim de şu güzel Alaska (ABD)’da böyle bir kameramanım olur.” Ömer Sümer Avcisayfamiz.com Moderatörlerinden

“Çok harika, sanki belgesel kanalında bir program izliyormuşum gibi hissettim. Tebrik ederim.” Hüseyin Çankaya Avcisayfamiz.com

“Mükemmel, harika belgesel tadında bir çalışma olmuş.” Ali İşlemeci Avcisayfamiz.com Şeflerinden

“Çekimler ve sunum ders verircesine açık ve net, belgesel tadına olmuş.” Çoşkun Akbulut Avcisayfamiz.com

“Harika bir çekim olmuş. Yaban TV reklam programlarını bırakırda böyle güzel kaliteli av videoları yayınlar.” Nazım Akgün Culluk.com

“Tebrikler. Gerçekten çok güzel bir çalışma olmuş. Av da video çekimleri de süper. İşin içinde Armsan’ın kalitesi ve Bilal arkadaşımızın yetenekleri olduğu sürece bizler daha böyle çok güzel kaliteli videolar seyrederiz.” Ramazan Avcı Culluk.com

“Çok güzel bir film olmuş. Son yıllarda seyrettiğim en güzel Keklik Avı filimi.” Seda Osmanoğlu Culluk.com

“Mera çok güzel, keklik bol, kameraman arkadaşımız çok güzel çekim yapmış ve uyarlamış, avcı arkadaşımın anlatımı güzel. Teşekkürler” Nazım Öksüz Culluk.com

“Yaptığın çekimleri beğenerek zevkle izliyorum.” Osman Erdoğan Culluk.com Moderatörlerinden

“Helal olsun Bilal. Anlatım ve av çekimi mükemmel olmuş. Ha şöyle senin gibi işini bilen adamlara görev versinler ki zevkle izleyelim.” Ali Akbaş Avcilarmekani.com Moderatörlerinden

“İlk anda İstanbul’dan kalkıp taa Sivas’a üç beş keklik için gidilir mi diye düşünmedim değil doğrusu. Ama çekimde o keklik alaylarını gördükten sonra çekilen zahmete değmiş doğrusu dedim.” Rauf Kibar Avcilarmekani.com

“Tebrik ederim, çok güzel av olmuş. İnsan izlerken aynı zamanda kendi avlanıyormuş gibi zevk alıyor.” Alparslan Duygulu Avcilarmekani.com

“Çekimlerin için seni ayakta alkışlıyorum, başarılarının devamını diliyorum.” Harun Al Avcilarmekani.com

“Çok güzel bir çekim, anlatım ve av olmuş. Büyük bir zevkle izledim. Profesyonel bir çalışma olmuş.  Ateş’te mükemmel işler yapmış. Tüyü kadar avı olsun.” Ersin Orbay Avcilarmekani.com

“Sevgili Bilal Gerçekten süper bir iş çıkartmışsın altın portakal verirler mi acaba : )” İlker Tırtır Avcilarmekani.com

“Ateş adı gibi dağı tepeyi yakmış… Kekliklerin kokusunu aldığı zaman ferma verene dek detektör gibi tarıyor. İmrendirdiniz. Ülkemizde avın bol olduğu meraları görmekte çok güzel” İbrahim Nevşehir Avcilarmekani.com

“Bu güzel hobileriniz ile üstün başarılarınızın devamını dilerim, muhteşem olmuş.” Nusret Baltacı Avcininyeri.net

“Kalıp Sivas’a gidesim geldi, çok iyi Keklik nüfusu varmış.” Mustafa Altınsoy Avcininyeri.net Moderatörlerinden

“Hepsi profesyonellik kokan harika çekilmiş videolar. İnanın içim kıpır kıpır oldu.” H.İbrahim Uysal Avcininyeri.net Yöneticilerinden

“Söyleyecek söz bulamıyorum. Ağzımın su akıyor, şimdi hafta sonu gelir mi? Ahh Ahh. Harika bir görsel şölen.” Ersin Kasap Avcininyeri.net Genel Moderatörlerinden

“Bu Keklik videosunu izleyipte yerinde durabilen var mı acaba?” Ali Akıllıoğlu Avcininyeri.net

“…O nasıl bir Keklik nüfusu! Videoları gece izlemiştim, gece rüyama girdi.” Cengiz Akkın Avlak.com

“Mükemmel bir paylaşım olmuş. Keklikleri görünce tüfeği yeleği alıp ekran dalasım geldi. Bu görüntüler bence keklik avcısına birdenbire değilde alıştıra alıştıra gösterilmeli.” Emin Olgaç Avlak.com

“Ne Sivas’mış ama Kınalısıyla, Çiliyle, bonus olarak Tahtalılarıyla tam bir av cenneti, yorucu, ama bir o kadar da güzel ve profesyonel çalışma olmuş, tebrikler.” Hakan Akman Avlak.com

“Bilal Bey bu çekimde emeği geçenlere ve Ateş’e çok teşekkürler. İnanın seyrederken avlanıyor kadar zevk aldım.” Serkan Dağdelen Avlak.com

“Allahım Allahım dedirten videolar. Hele köpek! Kırk bin kere maşallah, yılan gibi.” Ersoy Altındiş Avlak.com 

“Hoş bir film olmuş. Köpeği de beğendim. Bende keklik avında dağlara tırmanırken bayağı nefes nefese kalıyorum. Ülkeniz Keklik avı meraları olarak zorlu meralara sahipmiş. Armsan’nın Phenoma modeli kanlı bir tüfek gibi görünüyor.” @Rprny New York Shotgunworld.com

“Zevkle izledim. Gerçek bir keklik avcısı gibi konuşmuşsunuz. Ne zaman avı gününü bitirmeye yeltensem bir Keklik ötüşü duyarım ondan sonra tekrardan gücümü toplar dağlara tırmanmaya devam ederim bacaklarım yanarcasına.” @Pointer26 Shotgunworld.com

“Şahane bir video olmuş. Birkaç yıl önce Boğaziçi Üniversitesinde okuyan oğlumuzu ziyarete gittiğimizde biraz Türkiye’yi gezme fırsatı bulmuştuk. Meraları görünce Keklik, Bıldırcın için çok elverişli araziler olarak yorumlamıştım, bu filimi izledikten sonra yanılmadığımı gördüm. Avlandığınız bölge Amerika’nın batı kısımlarına benziyor, çok güzel. Türkiye’de av yapmayı çok isterim.” @Nwcanoe Shotgunworld.com

Kınalı Keklikler Yolda Gezinirken

Armsan Phenoma Av Tüfeği ile Ava Başlama

İngiliz Pointer “Ateş” Fermada Cengiz Bilmez Yaklaşıyor

Ateş’in Fermasından Parlayan Keklik Vurulmadan Hemen Önce

İngiliz Pointer “Ateş” Kekliği Getirirken (Aport)

İngiliz Pointer “Ateş” Kınalı Kekliği Getirdi (Aport Ederken)

Cengiz Bilmez Keklik Avı Hakkında Bilgiler Verirken

İngiliz Pointer “Ateş” Takipte – Kınalı Kekliklere Ferma

İngiliz Pointer “Ateş”ten Kınalı Kekliklere Gergin Bir Ferma

24′lü Kınalı Keklik Sürüsü Geçişi – Cengiz Bilmez Atış Yaparken

Kınalı Keklik Sürüsü Geçiş, Boş Fişek Kovanı Havada

24′lü Kınalı Keklik Alayı Meşelik Bölgesine İniş Yaparken

Çizmeli Keklik Avcısı Cengiz Bilmez Rehber Soner Sazak’ı Dereden Geçirirken

Uçmuş Kekliklerin Kokusuna Ferma İngiliz Pointer “Ateş”

Uçmuş Kekliklerin Kokusuna Ferma Verirken “Ateş” İngiliz Pointer Köpek

Yukarı Kaçan Bir Tilki

Keklik Peşinde Cengiz Bilmez – Sivas’ın Dağları

Sivas’ın Dağları Cengiz Bilmez Dağa Tırmanırken

Ateş (İngiliz Pointer Köpek) Omzumda Araba Yolculuğunu Seviyor

Sivas’ın Hopalları 60′lı Tahtalı Güvercin Sürüsü

Yoldan Kokuya Giren Ateş’in 100 Metreyi Aşan Takibi ve Keklik Ferması

Kayalık Arasına Koşan Yaralı Kınalı Keklik

Avı Ele Geçirmek – Kekliği Ateş Buldu

11′li Çil Keklik Sürüsü Parlama Anı

Omuzuma Yatarak Yolculuk Eden Ateş

Çil Keklikler Yolda Oynaşırken

Çil Keklikler Arabanın Önünde Koşarken

Çil Keklikler Arabanın Önünde Koşuyor

Tahtalı Güvercin Avına Başlangıç – Tüfeğe Fişek Doldurma Anı

Vurulan İlk Tahtalı Güvercin

Vurulan Yaralı Tahtalı Güvercin Ağaçtan Düşmeden Önce

Ağaçtan Düşen Tahtalı Güvercini Ateş Getiriyor (Aport)

Üzerimizden Geçen Tahtalı Güvercin Sürüsü

Tahtalı Güvercinlerin Suyun Üzerinde Uçuşları

Tahtalı Güvercin Avı İçin Ağaç Altında Beklerken

Tahtalı Güvercinler Yemlenmek İçin Uçuyorlar

Keklik Avı İçin Dere Geçerken

Önümüzden Uçan Kekliklerin Kokusuna Ateş Ferma Verirken

Önümüzden Uçan Kekliklerin Kokusuna Ateş Ferma Verirken

Kuytudan Parlayan 17 Kekliğin Yeri

Tek Kınalı Keklik Ateş Ferma Cengiz Bilmez Yaklaşıyor

Tek Keklik Vuruluş Anı

Vurulan Tek Kekliği Arama, İz Takibi, Tüyler

İngiliz Pointer “Ateş” Vurulan Kekliği Buluyor

Avlanan Keklik Ele Geçer – Avcı Cengiz Bilmez

Çil Kekliğe Atış Anı – Ferma Ateş’ten Atış Cengiz Bilmez’den

Av Bitimi Hatıra Fotoğrafı – Soldan Sağa: Abdulvahap Yapıcı, Soner Sazak, Cengiz Bilmez, Bilal Arabacı

Avlanan Çil Kekliklerle Hatıra Fotoğrafı – Avcı Cengiz Bilmez

Rehber Soner Sazak – Avcı Cengiz Bilmez – İngiliz Pointer Ateş

Keklik Avı Filmi Yapımı ve Yazarı: Bilal Arabacı

Keklik Avı – Sivas 2011 Filminin Yayınlandığı Dergiler:

Av Doğa Dergisi: Sivas’ta yaptığımız bu Keklik Avı filmimizin fotoğraflar eşliğinde yazısını Türkiye’nin en eski avcı mecmualarından “Avcılık, Balıkçılık, Silah Dergisi” Av Doğa dergisine göndermiştim, Sayın İç Anadolu Av ve Yaban Hayatı Federasyon Başkanı, Av Doğa Dergisi Sahibi ve Editörü Kamil ÜÇBAŞ çok sağ olsun bizi yayımlamaya layık görmüştür. 2011 Aralık sayısında “SİVAS Keklik Avı – Bilal ARABACI” şeklinde yer almıştır.

Av Doğa Dergisi 2011 Aralık Sayısı – Sivas Keklik Avı Bilal Arabacı Yazısı

Av ve Doğa Tutkunlarının Dergisi Av Tutkusu Dergisi Logosu

Av Tutkusu Dergisi:Sivas’ta yaptığımız bu Keklik Avı filmimizin fotoğraflar eşliğinde yazısını yine ülkemizin en eski avcı mecmualarından “Av ve Doğa Tutkunlarının Dergisi” Av Tutkusu dergisine göndermiştim, Genel Yayın Koordinatörü Bora PİR’e teşekkür ederim bizi yayımlaya layık görmüştür. Aralık 2011 sayısında “Sivas’ta Keklik Avı – Bilal ARABACI” şeklinde yayımlanmıştır.

Av Tutkusu Dergisi, Aralık 2011 Sayısı “Sivas’ta KEKLİK AVI – Bilal ARABACI”

Armsan Katalog-Dergi Yayını:

Armsan Silah A.Ş.’nin 2012 yılında çıkardığı dergi biçimindeki basılı ürün kataloğunda Türkçe ve İngilizce av hikayesi yazısı ve av macerasının fotoğraflarıyla birlikte, Türkçe başlığı “Armsan Phenoma Sivas’ta Keklik Avında” İngilizce başlığı ile “Armsan Phenoma on a Chukar Hunt in Anatolia”  şeklinde yer almıştır. Yazar (Outdoor Writer) Bilal ARABACI.

Armsan Silah Katalog-Dergisi 2012: “Armsan Phenoma Sivas’ta Keklik Avında”

Keklik Avı – Sivas 2011 Filminin Yayınlandığı Televizyon Kanalları:

Yaban TV:

Bu Keklik Avı filmimiz, “Sivas Keklik Avı” şeklinde “Türkiye’nin En Çok İzlenen Belgesel ve Hobi Kanalı” YABAN TV’de “Yerli Yaban” adlı programda 25 Ocak 2012 Çarşamba günü saat 22:00’de yayınlanmıştır ve belli aralıklarla tekrar yayınlarıyla yayınlamaya devam etmiştir.

Altaş TV:

Ordu ili yerel TV kanalı ALTAŞ TV’de “Anadolu Avcıları” programında “Keklik Avı – Sivas – Cengiz Bilmez” şeklinde yayınlanmıştır ve belli aralıklarla tekrar yayınlarıyla yayınlamaya devam etmiştir.

The post Keklik Avı – Sivas 2011 appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.

Kocaeli/Gebze’de ikamet eden dayım Recep Erdal, büyük oğlu Berkan ve küçük oğlu Ahmet Hakan Erdal ile İstanbul/Bahçelievler’e bizi ziyarete gelmişlerdi. İkindiye doğru olta ile kıyıdan istavrit balığı ve vakit geçirmek için Yeşilköy’e gittik. Orada tanıştığımız Selçuk Han ve kızı’da istavrit olmayınca ya da diğer bir ifadeyle zargana olduğundan istavrit olmayınca zarganaya atıyorlarmış, hazırlıklı gelmelerinden dolayı kısmetleri yaver gitti birkaç kefal ve zargana tuttular. Dayım ancak 1 zargana yakalayabildi.

İstanbul/Yeşilköy

14 Ağustos 2011 Pazar

The post Çocuklarla Zargana ve Kefal Avı appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.

Kuş avcılığı ile avcılığa başlayan ve uçar avına meraklı biri olarak domuz avlarının farkını bilmiyordum. Temmuz 2011 itibariyle YouTube’a eklenen Aimpoint firmasının meşhur domuz avı videosunu izleyince domuz avına ilgim arttı. O zamandan bu yana domuz avlarıyla ilgili bayağı araştırmalar yapıyorum. İlgimi çeken konuları burada herkesle paylaşmayı düşünüyorum. İşte o domuz avı filmi ile ilgili bir röportajı Türkçeye çevirdim.

İnternetin en kapsamlı av video kanallarından: İngiliz avcı programı “Fieldsports Britain Channel” (İngiliz Mera Sporları Kanalının) IWA 2012 Silah fuarını ve domuz avlarıyla ilgili bir takım konuları işledikleri “Seven wild boar in a row” (Arka Arkaya 7 Yaban Domuzu) başlıklı videonun ilgili kısmını Türkçeye çevirdim:

“Avrupa’nın Domuzu Avına Olan Bağımlılığı

Bu görüntüler büyük ekranda oynatılıyordu ve IWA 2012 Silah fuarında herkesin konuştuğu konuydu.

Aimpoint Standında Ekranda Gösterilen Domuz Avı Videosu – IWA 2012 Silah Fuarı

Bu Alman küçük prens, gerçekten profesyonel bir domuz avcısı, domuz sürüsü geçişinde 7 hayvanı durduruyor. Bazı insanların hoşuna gitmeyebilir ama atıcılığı tartışılmaz.

Aimpoint Domuz Avı Filmi Başrol Oyuncusu Franz Albrecht

Bu domuz avı filmi YouTube’da en çok izlenen av videoları arasına girmiş ve sonuç olarak bu filmi yaptıran (ana sponsorların) “silah nişan dürbünü firması” (Red Dot, lazer nişangâh) Aimpoint ve Sauer yivli tüfek satışları artmış durumda.

Macaristan’da yapılan bu sürek avında filmi yapanlar güzel domuz avları olacağını garanti ediyor.

Aimpoint firma yetkilisi Erik Jeppsson Domuz Avı Filmi Hakkında Bilgiler Veriyor

(İngiliz Avcı Programı Yapımcısı ve Sunucusu) Charlie Jacoby: Bu av filmini yapmak ne kadar zamanınızı aldı?

(Aimpoint firma yetkilisi) Erik Jeppsson: Farklı bölgelerde çekimler yapıldı ama genel olarak toplamda 7-8 gün sürdü diyebilirim.

Charlie Jacoby: Domuz avı günleriniz ne kadar iyiydi? Görünüşe bakılırsa çok hayvan vurmuşsunuz.

Erik Jeppsson: Evet, avlarımız iyi geçmişti ama zaten Macaristan için normal. Sadece yaban domuzu sayısı bile oldukça fazla, ayrıca kızıl geyik ve alageyik ve diğer av hayvanları da vardı. Biz bu filmde domuz avına odaklandık.

Charlie Jacoby:  Macaristan’da normal bir av gününde bir avcı ne kadar av vurabilir?

Erik Jeppsson: Kişi başına mı yoksa avcı postası olarak mı?

Charlie Jacoby:  Kişi başına.

Erik Jeppsson: Kişi başına, eğer şanslıysanız en az bir tane vurursunuz. İyi bir av gününde 10 tane yaban domuzu vurabilirsiniz, tabi bu sizin ne kadar iyi bir atıcı olduğunuza da bağlı. Eğer yetenekliyseniz 3 domuzun geçiş yaptığı sürüden 2’sini vurabilirsiniz. Filmdeki Franz Albrecht gibi çok iyi bir atıcıysanız size gelen domuz sürüsünden 10 tanesini vurabilirsiniz, üst sınır olarak. Normal bir avcı, sıradan bir av gününde 1 ila 3 adet domuz vurabilir.

Charlie Jacoby:  Bu domuz avı filmini yaparken en iyi günün hangisiydi?

Erik Jeppsson: 4 farklı domuz avı bağının (postasının) yapıldığı iyi bir av gününde toplam 17 adet yaban domuzu vurmuştum.

Charlie Jacoby: İşini iyi yapan her Avrupalı silah üreticisi domuzu avı için yivli tüfek ve aynı zamanda sülün avı için yivsiz av tüfeği yapıyor. Soruyu sordum: Sülün mü yoksa Domuz mu?

Browning firma yetkilisi Gael Bienfait Domuz Avı Tutkunu

Charlie Jacoby: Hem yivli hem de yivsiz av tüfeği yapan bir firma olarak, sevdiğiniz av türünden birini seçmek zorunda kalsanız hangisi seçersiniz kuş avı mı yoksa domuz avı mı?

(Browning firma yetkilisi) Gael Bienfait:  Sorma onu. Domuz avını seçerdim.

Charlie Jacoby: IWA 2012 Silah fuarında her duruma göre bir silah var.  Örneğin, bunun bir namlusu 8×57 yivli, diğer namlusu 20 çap yivsiz, dolayısıyla keklik avı ve kızıl geyik avı arasında tüfek değiştirmek için eve gitmeniz gerekmez. Fiyatı 30 bin İngiliz Sterlini (82 bin Türk Lirası).  Bu standda, korumak için gladyatör gereken daha pahalı silah da var.”

Charlie Jacoby – “Sauer” Tüfekleri Standında – IWA 2012 Silah Fuarı

“Sauer” Tüfekleri Standı – Ekranda Domuz Avı Videosu Oynatılıyor – IWA 2012 Silah Fuarı

Kaynak (Source): “Fieldsports Britain : Seven wild boar in a row” YouTube.com/watch?v=m8e9ey1oiXY (Erişim 18 Mart 2013) (Accessed March 18, 2013).

Ayrıca, Amerika’da düzenlenen silah fuarı Shot Show 2011′den de bir örnek görüntü paylaşmak istiyorum. Dünyaca ünlü Amerikalı mühimmat üreticisi Federal Premium Ammunition: Ürettiği fişeklerin kullanım yerlerinden olan Ördek Avı konulu videolarla tanıtıyor.

Federal Av Fişekleri Ördek Avı Videosu – Shot Show 2011 Silah Fuarı

The post Meşhur Domuz Avı Filmi ile ilgili bir Röportaj appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.

Av ve atış sektörünün modern pazarlama tekniklerini uygulayan dünyaca ünlü gelişmiş firmaların fuarlarda gösterdikleri videolara göz atalım.

Günümüzde tüketici, satın almayı düşündüğü ürünün:

• Gerçek anlamda özelliklerini ortaya koyan,
• Ürünün kullanım yeri ve amacını sade bir anlatımla açıklayan,
• Ayrıca görsel zenginliği olan tanıtım videoları istemektedir.

İnternetin en kapsamlı av video kanallarından: İngiliz avcı programı “Fieldsports Britain Channel” (İngiliz Mera Sporları Kanalının) IWA 2012 Silah fuarını konu ettikleri “Seven wild boar in a row” (Arka Arkaya 7 Yaban Domuzu) başlıklı videonun ilgili kısmını Türkçeye çevirdim:

“Avrupa’nın Domuzu Avına Olan Bağımlılığı

Bu görüntüler büyük ekranda oynatılıyordu ve IWA 2012 Silah fuarında herkesin konuştuğu konuydu.

Aimpoint Standında Ekranda Gösterilen Domuz Avı Videosu – IWA 2012 Silah Fuarı

Bu Alman küçük prens, gerçekten profesyonel bir domuz avcısı, domuz sürüsü geçişinde 7 hayvanı durduruyor. Bazı insanların hoşuna gitmeyebilir ama atıcılığı tartışılmaz.

Aimpoint Domuz Avı Filmi Başrol Oyuncusu Franz Albrecht

Bu domuz avı filmi YouTube’da en çok izlenen av videoları arasına girmiş ve sonuç olarak bu filmi yaptıran (ana sponsorların) “silah nişan dürbünü firması” (Red Dot, lazer nişangâh) Aimpoint ve Sauer yivli tüfek satışları artmış durumda.

Macaristan’da yapılan bu sürek avında filmi yapanlar güzel domuz avları olacağını garanti ediyor.

Aimpoint firma yetkilisi Erik Jeppsson Domuz Avı Filmi Hakkında Bilgiler Veriyor

(İngiliz Avcı Programı Yapımcısı ve Sunucusu) Charlie Jacoby: Bu av filmini yapmak ne kadar zamanınızı aldı?

(Aimpoint firma yetkilisi) Erik Jeppsson: Farklı bölgelerde çekimler yapıldı ama genel olarak toplamda 7-8 gün sürdü diyebilirim.

Charlie Jacoby: Domuz avı günleriniz ne kadar iyiydi? Görünüşe bakılırsa çok hayvan vurmuşsunuz.

Erik Jeppsson: Evet, avlarımız iyi geçmişti ama zaten Macaristan için normal. Sadece yaban domuzu sayısı bile oldukça fazla, ayrıca kızıl geyik ve alageyik ve diğer av hayvanları da vardı. Biz bu filmde domuz avına odaklandık.

Charlie Jacoby:  Macaristan’da normal bir av gününde bir avcı ne kadar av vurabilir?

Erik Jeppsson: Kişi başına mı yoksa avcı postası olarak mı?

Charlie Jacoby:  Kişi başına.

Erik Jeppsson: Kişi başına, eğer şanslıysanız en az bir tane vurursunuz. İyi bir av gününde 10 tane yaban domuzu vurabilirsiniz, tabi bu sizin ne kadar iyi bir atıcı olduğunuza da bağlı. Eğer yetenekliyseniz 3 domuzun geçiş yaptığı sürüden 2’sini vurabilirsiniz. Filmdeki Franz Albrecht gibi çok iyi bir atıcıysanız size gelen domuz sürüsünden 10 tanesini vurabilirsiniz, üst sınır olarak. Normal bir avcı, sıradan bir av gününde 1 ila 3 adet domuz vurabilir.

Charlie Jacoby:  Bu domuz avı filmini yaparken en iyi günün hangisiydi?

Erik Jeppsson: 4 farklı domuz avı bağının (postasının) yapıldığı iyi bir av gününde toplam 17 adet yaban domuzu vurmuştum.

Charlie Jacoby: İşini iyi yapan her Avrupalı silah üreticisi domuzu avı için yivli tüfek ve aynı zamanda sülün avı için yivsiz av tüfeği yapıyor. Soruyu sordum: Sülün mü yoksa Domuz mu?

Browning firma yetkilisi Gael Bienfait Domuz Avı Tutkunu

Charlie Jacoby: Hem yivli hem de yivsiz av tüfeği yapan bir firma olarak, sevdiğiniz av türünden birini seçmek zorunda kalsanız hangisi seçersiniz kuş avı mı yoksa domuz avı mı?

(Browning firma yetkilisi) Gael Bienfait:  Sorma onu. Domuz avını seçerdim.

Charlie Jacoby: IWA 2012 Silah fuarında her duruma göre bir silah var.  Örneğin, bunun bir namlusu 8×57 yivli, diğer namlusu 20 çap yivsiz, dolayısıyla keklik avı ve kızıl geyik avı arasında tüfek değiştirmek için eve gitmeniz gerekmez. Fiyatı 30 bin İngiliz Sterlini (82 bin Türk Lirası).  Bu standda, korumak için gladyatör gereken daha pahalı silah da var.”

Charlie Jacoby – “Sauer” Tüfekleri Standında – IWA 2012 Silah Fuarı

“Sauer” Tüfekleri Standı – Ekranda Domuz Avı Videosu Oynatılıyor – IWA 2012 Silah Fuarı

Kaynak (Source): “Fieldsports Britain : Seven wild boar in a row” YouTube.com/watch?v=m8e9ey1oiXY (Erişim 18 Mart 2013) (Accessed March 18, 2013).

Ayrıca, Amerika’da düzenlenen silah fuarı Shot Show 2011′den de bir örnek görüntü paylaşmak istiyorum. Dünyaca ünlü Amerikalı mühimmat üreticisi Federal Premium Ammunition: Ürettiği fişeklerin kullanım yerlerinden olan Ördek Avı konulu videolarla tanıtıyor.

Federal Av Fişekleri Ördek Avı Videosu – Shot Show 2011 Silah Fuarı

The post Fuarlarda Gösterilen Videolar appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.

Yenibosna Avcı Derneğimizin üyelerinden Fizik Öğretmeni ve avcı Cengiz Bilmez ve akrabası Zara Un Fabrikası sahibi Abdulhavap Yapıcı beni Sivas’a Kösedağ’da Yabani Atlara Binmeye ve Kır Gezisine davet etmişti. Bir an için ikametimiz İstanbul/Bahçelievler/Yenibosna’dan kalkıp 1000 km uzağa Sivas’a sadece Kır Gezisi için gidilir mi diye kendi kendime düşünmedim değil. Sonra da “anı yaşamak” lazım düşüncesiyle davet edilmişiz icabet etmemiz gerekir diyerek daveti kabul ettim ve kendimizi Sivas’ta bulduk.  Cumartesi-Pazar-Pazartesi üç günlük gezi programımızın ilk günü 29 Eylül 2012 Cumartesi günü Bıldırcın Avı, ikinci günü Kösedağ’da Kır Gezisi ve Ata Binme ve üçüncü günü Sivas merkezinde tarihi yerleri gezmek olacaktı. Ama bizi Kösedağ’da mekanında ağırlayacak olan Zara Esnaf Odası Başkanı Halil Çaygöz’ün hem Pazar hemde Pazartesi günü iki ayrı cenazesi olunca kır gezisi ve ata binme ve Sivas’ta tarihi yerleri gezme planlarımız iptal oldu. Vefat edenlerin yakınlarına baş sağlığı diliyorum.

Avın Hikâyesi:

29 Eylül 2012 Cumartesi günü sabah erkenden Bıldırcın Avı yapmak üzere; Avcı tertibi Vedat Gökkuş, Efendi Gökkuş, Necat  Arslanbulut ve Efendi Gökkuş’unDrahthaar ırkı fermalı av köpeği Kont bir arabada ve bizde Cengiz Bilmez, Abdulvahap Yapıcı ve ben Bilal Arabacı olarak diğer bir arabada yola koyulduk. İlk bıldırcın merasına ulaşıp, ava başladığımızda herkesin heyecanı yüzlerden okunuyordu zira anızda daha yeni yürümeye başlamıştık ki bir-iki bıldırcın uzaktan uçuvermişti. Merada bıldırcının olduğunu görmek memnuniyet vericiydi.  Efendi Gökkuş’unDrahthaar ırkı fermalı av köpeği Kont’un fermasından parlayan ilk bıldırcını Vedat Gökkuş tek atışla avladı. Kont yere düşen bıldırcını ağızlamış sahibi Efendi Gökkuş’a götürürken Cengiz Bilmez’in hizasına geldiğinde bir bıldırcın daha ayaklarının dibinden uçuverdi.  Efendi Gökkuş’a doğru uçan bıldırcını, Efendi Gökkuş tek atışla avladı. Sonrasında Necat Arslanbulut önünden kendiliğinden uçan bıldırcını o da tek atışla avladı. Dört avcının düşürdüğü bıldırcınları Kont tek başına bulup getirmeye çalışıyordu. Anızın yüksek otluk bölgesine geldiğimizde beş bıldırcın birden parlayıverdi. Efendi Gökkuş onun tarafına doğru uçan ikisinden birini avladı, sol tarafta kalan Vedat Gökkuş ise ona doğru uçan bir bıldırcını avladı. Diğer iki bıldırcını o parlama heyecanıyla takip edemedim. Vedat Gökkuş ve Efendi Gökkuş avladıkları bıldırcınları yerden alıp yeleklerine koymaya çalışırken ve tam da o sırada telefonu çalan Cengiz Bilmez’in hizasındaki avcı koluna geçiş yapar nitelikte bir bıldırcın parlayıp yükseldi ve uçmaya devam etti. Ta ki Cengiz Bilmez bakmaya çalıştığı çalan telefonunu tekrardan cebine koyup o bıldırcını çok uzak mesafede tek atışla düşürene kadar. Cengiz Bilmez, kuşun düştüğü yerden gözleri ayırmadan oraya doğru yürüdü ve diğer avcıların yer tarifi ile birlikte kuşu buldu.  Uzun otluklara sahip mera sınırında yürürken Kont ferma verdi. O hep sözü edilen “kuş durmuyor, yürüyor” ifadesini bizzat gözlerimizle gördük. Font fermada bekliyor ama bıldırcın sınırdan dışarı yürümeye çalışıyordu bizi fark edince parlayıverdi sonrasında Efendi Gökkuş tek atışla bıldırcını adeta havada yoldu. Tüyler havada uçuşuyordu. Bu ilk bıldırcın merasını bırakıp ikinci bıldırcın merasına gitmek üzere arabalara doğru yürümeye başladığımızda önümüzden uçuveren iki bıldırcını seri hareket ve atışlarla Necat Arslanbulut avladı. Yer değiştirip ikinci bıldırcın merasında yürümeye başladığımızda yine önümüzden uçuveren bıldırcınları görünce orada da kuş olduğunu anladık. Avcı kolu yapıp yürümeye başladık. Anızın ortalarına geldiğimizde Kont bir anda ferma verdi. Cengiz Bilmez’in Kont’a iyice yaklaştığı sırada ayaklarının altından ters tarafa-arkamıza doğru parlayan bıldırcın çok alçaktan ve köpeğe yakın uçtuğu için ilk anda atış yapmayan bıldırcın arayı açtıktan sonra ıska atış yapan Cengiz Bilmez’e Vedat Gökkuş “Zara’da inecek var” (: diyerek şaka yollu takıldı. Gerçi Cengiz Bilmez bir sonraki parlayan bıldırcını çok isabetli bir atışla adeta havada yolarak, hatasını telafini etti. Ama bu atış-vuruş hikâyelerinden ziyade benim sizlerle asıl paylaşmak istediğim bundan sonrası…

Avın Güzeli:

“Avın güzeli vurulup dağda yapılıp-birlikte yeniyor ya işte o, ama İstanbul’da da o kültür yok. Cengiz Bilmez”.

Av kuşlarının içinde en lezzetlisi bıldırcındır. Bildiğiniz gibi yağlı et lezzetli olur. Çıktığı uzun göç yolunda yakıt olarak depoladığı vücudundaki yağ kütlesi ile bıldırcın lezzetli bir kuştur.

Avımızı sonlandırıp, dinlemek, kahvaltı yapmak ve bıldırcınları temizleyip-yemek üzere, seramik-sanatçısı ve trofe-avcısı Gürsel Çataltepe’nin Teke ve domuz trofeleriyle süslü tasarım harikası “Av Evi”nin bahçesindeki ağaçtan yapılmış yuvarlak masa çevresinde yine odundan yapılmış oturaklara oturarak başladık bıldırcınların tüylerini yolmaya. Vedat Gökkuş, Abdulhavap Yapıcı’ya bıldırcın yolmanın yolunu şu şekilde tarif etti: “Fazla tüy yolmamak için ilk önce kanatları dibinden kopartacaksın, yol almak için kelleyi kopartacaksın.” Avlanan bıldırcınların tüylerini yolmak av bitiminden sonraya kaldığı için özellikle bıldırcının yağlı ve soğumuş bedeninden tüy yolma aşaması bayağı zaman alıyor çünkü tüyleri tek tek yolmak gerekiyor acele edilirse kopan tüyle birlikte yağlı derisinden de parça kopuyor. Yenibosna Avcı Derneği başkanımız Mustafa Kerimoğlu’ndan öğrendiğim yağlı derisine zarar vermeden bıldırcın yolma tekniğini buraya da yazayım: Yolacağımız tüyün kökünün deri bölgesini bir elimizin baş ve işaret parmağı ile tutarken diğer elimizin baş ve işaret parmaklarıyla tüyü yolmak. Bıldırcınların tüylerini yolduktan sonra elle tutulmayan ve gözle görülmeyen küçük tüyleri yok etmek için yakma yöntemiyle ütüleme işlemini Vedat Gökkuş halletti. Avlanmış 40 bıldırcının tek tek bıçakla gövdesinden ikiye kesip kuşların bağırsaklarının atılması işlemini büyük bir sabırla Abdulvahap Yapıcı halletti.

“İşin en iyi tarafı ne biliyor musun? Avı vurmak, getirmek ve YAPIP YEDİRMEK önemli gardaş. Vedat Gökkuş”

Cengiz Bilmez: “Avladığımız bıldırcınları ikiye ayırdık. Bir kısmı çok yağsızdı onları parçalayıp sacda yapacağız. Bir kısmında da çok fazla olmasa da yağ var. Izgara için karnından ikiye açıp mangala hazırladık. Efendi Gökkuş ağbimiz her zaman ki gibi aşçılığı o yapacak, bunda çok başarılı çünkü.” Fotoğraf 30.

“Bu bakır bir sac. Dövmeden yapılıyor, el işçiliği ile yapılıyor. Birazda kalın olması lazım. Sivas yöresinde Sivas’ta yapılan bir sac daha farklı bir lezzet veriyor daha güzel olacağına eminim çünkü daha önce denedik bunu. Normal tavalardan falan çok farklı.” Fotoğraf 31.

“Av güzel bir spor. Eşi dostu bir araya topluyor. Bugün 3-4 arkadaş av yaptık. Şimdi bunu 8-10 arkadaşımızla paylaşacağız. Tabi herkesin Efendi ağbi gibi bir bu işin aşçılığı çok iyi bilen bir arkadaşı yok. Bu konuda ben kendimi çok şanslı hissediyorum. İyi bir avcı, iyi bir aşçı tüm bunlar bir araya gelince de eşle dostla yemek kalıyor. Eğer bir de bu yemeği sazlı sözlü bir müzikle süslersen işte buna doyum olmaz.”

“Avımıza Efendi Gökkuş, Vedat Gökkuş, Necat Arslanbulut ve ben Cengiz Bilmez birlikte katıldık. Avımızı vurduktan sonra yemeklerimizi Efendi Gökkuş ağbimiz hazırladı, servisleri Necat ağbim yapıyor, Vahap Yapıcı arkadaşımız yolmasıyla temizliği ile uğraştı gerçi hep beraber yolduk da…şimdi sadece yemek kalıyor buyurun hep beraber afiyet olsun.” Fotoğraf 33.

Efendi Gökkuş’un ellerine sağlık. Sac tavada yaptığı o bıldırcın hayatımda yediğim en lezzetli bıldırcın yemeği idi.

Akşam yemeğine Efendi Gökkuş’un oğlu Çağatay Gökkuş’un katılmasıyla birlikte akşam yemeğimizi toplam yedi kişi yedik ve sonrasında cümbüşlü-darbukalı şarkılı-türkülü eğlencemizi yaptık. Örneğin; Sivas yöresine ait türkülerden “Sarardım ben sarardım senin için sarardım” adlı türküyü söyledik, nakaratı:
“Açtı m’ola şu Sivas’ın gölü yaprağı
Çekti bizi şu yerlerin suyu toprağı”

Bıldırcın avı-yemeği-eğlencesinden sonra Abdulvahap Yapıcı’nın antika koleksiyonu odasına ziyarette bulunduk.

Cengiz Bilmez: “Bıldırcın avından bizi Sivas/Zara’da misafir eden Vahap Yapıcı’nın mekânına geldik. İçerde çok mistik bir tarih kokuyor. Etrafımıza baktık da bir tarafta av tablosu diğer tarafta bir teleskop uzaya merakı var galiba farklı halılar kilimler ama en fazla ilgimizi yerdeki halı çekti, yerdeki halı ile birlikte Vahap Bey aslında sizin av merakınız varmış eski gaz lambasının üzerindeki pençe nedir? Kısacası, müzenin bir odasını dolduracak kadar eşyanız var.”

Abdulvahap Yapıcı:  “Ben bu işin sevdalısı olduğum için, eskiye çok merakım olduğundan dolayı nerde görürsem bu tür şeyleri satın alıyorum. Amatör olarak koleksiyonculuk yapıyorum. O kartal ayağını ve onun altındaki tilkikuyruğunu bana buradaki avcılar hediye ettiler.”

Cengiz Bilmez: “Peki halımız nedir, bu tablo gibi bir halı. Üzerinde o kadar düzgün çiçek motifleri var ki.”

Abdulvahap Yapıcı: “Gözüm gibi koruduğum, hatta onun ismini bizim kazamızın ismini verdiğim “Zara” halısıdır. Bu halı, Zara’nın son tarihi eserlerinden biri olarak benim elimde bulunuyor. 1850’lerden kalma bir halıdır. Bu halıyı almış olduğum yer, Cumhuriyetimizin kuruluşunda Atatürk’ün Zara’ya geldiği ve kaldığı evden çıkmadır bu halı. Dünyaca ünlü seyyahlardan Marco Polo, bu Zara halısı hakkında çok güzel ifadelerde bulunmuş her şeyini çok değerli olarak anlatmıştır.”

Başta bizi büyük bir misafirperverlikle Sivas/Zara’da ağırlayan Abdulvahap Yapıcı olmak üzere, Efendi Gökkuş’a, Vedat Gökkuş’a, Necat Arslanbulut’a, Çağatay Gökkuş’a ve beni davet eden Cengiz Bilmez’e çok teşekkür ederim.

Bu avın ve diğer avların videolarını izlemek isteyenler www.youtube.com/bilalarabaci adresindeki YouTube kanalımdan izleyebilirler.

Yazar: Bilal Arabacı bilalarabaci@yahoo.com Ekim 2012

Bir Kültür Olarak Bıldırcın Avı, Yazar Bilal Arabacı

Efendi Gökkuş’un Drahtaar’ı Kont’un Fermasından Parlayan Bıldırcın

Kont’un Fermasından Parlayan Bıldırcını Vedat Gökkuş Tek Atışla Avladı

Avladığı İlk Bıldırcının Ardından Vedat Gökkuş

The post Bir Kültür Olarak Bıldırcın Avı – Sivas/Zara appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.

“Bol Mankeli Uzunköprü Domuz Avı”

Atış eğitimcisi Cüneyt Karakuş, beni Edirne/Uzunköprü’ye yivli tüfekle yaban domuzu avına davet etti. İlk postada bir tilki ve bir çakal, ikinci postada iki domuz ve bir çakal çıktı. Çukurda kalan domuzlara yapılan seri tek atış isabetsizdi. Bilal Arabacı bilalarabaci@yahoo.com ©2013

(Şoför) Muhittin Yücel: Tabela Uzunköprü’ye 33 KM (otuz üç kilometre) kaldığını gösteriyor ama bize bu karda yaklaşık 100 KM (yüz kilometre) gibi gelecek.

Cüneyt Karakuş: Ne demek oluyor bu? Yol uzuyor mu karda? Korkma yürü, devam et, garibanın tavuğu bu yürür.

Bilal Arabacı: Burası meşhur Edirne/Uzunköprü’mü?

Cüneyt Karakuş: Burası dünyanın en uzun taş köprüsü Uzunköprü, üzerinden geçiyoruz.

Birinci Posta

Cüneyt Karakuş: Domuz avımıza başlıyoruz. Uzunköprü’deyiz.  Görmüş olduğunuz gibi köpeklerimiz birazdan salınacak. Arkadaşlarımız beki yerine gidiyor. Domuz avı biraz meşakkatli bir avdır. Hava çivi gibi şu anda -10 (eksi on) derece falan. Acayip bir tipi var ama domuz avcıları görevinin başında. İnşallah kazasız belasız bir av olur.

Şu anda beki yapacağımız yere geldik. Daha tüfeğimizi doldurmadık. Emniyet kuralları açısından tüfeğimizi bekleyeceğimiz yerde dolduruyoruz. Kendimize uygun bir yer seçip ava başlıyoruz.

Yivli avcılığında attığımız mesafeyi bilmemiz gerekiyor.  Eğer mesafeyi bilirsek ve kullandığımız mühimmatın balistik tablosunu da biliyorsak avı vurma olasılığımız artıyor. En azından balistikten kaynaklanan hataları telafi etmiş oluyoruz. Bazen siste, karda, yağmurda veyahutta aradaki boşlukta arada su varsa tahmini mesafeler çok yanılabiliyor. O yüzden bu tip elektronik aletler kullanıyoruz. Bunlarla mesafeyi tahmin ediyoruz. Önceden durduğumuz yerde belli noktaları baz (temel) alıyoruz. Çıkan av eğer ki o yönlerde giderse o mesafelere ayarladığımız dürbünlerle atıyoruz veyahutta dürbünümüzü o mesafeye ayarlıyoruz pratik olarak, üç aşağı beş yukarı. Domuz avı genelde aksiyon bir av olduğu için bir dağ keçisi avındaki gibi çok fazla ayar yapamıyorsun. Ama en azından belirli yerleri bilirsen ne kadar mesafede olduğunu, pratikte başarı sağlamış oluyorsun.

Yivli av tüfeği ile yapılan atışlarda ateş edilecek mesafeyi bilmek gerekir.

Beki yerimize geldik tüfeğimizi şimdi dolduruyoruz.

Köpeklerimiz salındı. Sesleri geliyor uzaktan. Eğer içerde domuz varsa birazdan temas başlayacak. Daha yatak izine yani yatak sesi vermediler. Şu anda izde kovuyorlar. Bizim iz sesi tabir ettiğimiz ses şu anda. Karda domuz çok yürümez. Eğer ki yanlarına varırlarsa çok kısa bir sürede atış başlar diye düşünüyorum. İnşallah kazasız bir av olsun.

Oradan atıldığı iyi oldu.

Domuz içerden çıkmadı. İçersi çok sık ve güvenli. Etrafın açık olmasından dolayı içerden çıkmıyor. Kendimizi oldukça gizledik bu tarafa. Şu anda açık yerde duruyoruz ama önümüzdeki setten dolayı kendimizi gizledik çünkü bizi görürse çıkmaz. Mesela diğer arkadaşların pozisyonları şu anda çok iyi değil. Yüksekte oldukları için gözükürler ve domuz o tarafa vurmaz. Bir de domuz avından bir olay var o da şu: onların hata yapıyor olması bizim şansımızı artıyor. Böyle de bir enteresan tarafı var.

Benim izlenimim, köpeklerin önlerinde av domuz olmayabilir. Çok fazla döndüler.  Bazen yanıltıp çıkmayabilir. Yani kardan dolayı içerisi sıktır çıkmaz. Herhangi tilki çakal gibi başka bir hayvan varsa önlerinde bakacağız göreceğiz.

Vurduramadık be. Aşağı yukarı 500 metre veyahutta 400 metre. Tüfeği toplayalım dedik. Av biterken av çıktı. Tüfek attık gene ama manke.

Av bitti dediler, çağırdılar. Sana boşaltmayı gösterecektim yani arabaya binerken emniyet açısından tüfeğimizi boşlatalım da binelim diyecektim. Tam sana bakayım derken karşıdan çıkan avı gördüm. Bayağı uzaktı. İlk attığım mesafeler 350-400 (üç yüz elli dört yüz) metre gibiydi ve av jet gibi koşuyordu, dört tane attık, vuramadık. Avı yaptık aslında, atışı yaptık. Arkadaşlarımız çağırdılar herhalde köpekleri yakalayacaklar.

Dediğim gibi önce emniyet. Şimdi tekrar yolculuk yapacağız tüfeğimizi boşaltarak arabaya biniyoruz. Tüfek boş. Mekanizmayı kapat emniyet al. Şimdi güvenli bir şekilde arabamıza binebiliriz.

İkinci Posta

Cüneyt Karakuş: Bu taraf, bu ilerisi orman mı?

Uzunköprülü Tamer: Orası ormanın bitimi ama domuzların yolları orasıdır. Bu taraf balkan, artık Malkara’ya kadar gider.

Cüneyt Karakuş: Domuzlar o tarafa mı geçiyor?

Uzunköprülü Tamer: Tabi mecbur o tarafa geçecek. Başka gitmeye yer yok. Asfaltı geçtiği zaman bir daha yar olmaz.

Cüneyt karakuş: Şu anda ikinci postadayız. Hava gene çok soğuk sabahkinden daha da sertleşti. Zor bir domuz avı günü. İlk postada köpekler çakal kovdu. İçerde domuz olduğunu biliyorduk ama çıkartamadık. Sürenci arkadaşlar domuzların yatağı yerin çok sık olduğundan birçok yerine giremediler, karaçalılık bir bölgeydi.

Bu ikinci postayı kurduğumuz yer meşelik bir alan. Bu vadiye şu sağ taraftan su kulesinin oradan sürenci arkadaşlar girdi. Domuzu aşağıdan bu yukarıya bize doğru sürmeye çalışacaklar.

Karşıda bak te karşıda. Gördün mü tek domuzu? Koşarak geliyor. Telsizi ver bana.

Cüneyt Karakuş son anda fark ettiği uzak mesafeden asfaltı atlayıp geçen iki domuzdan birine tek el atış yaptı. Atış isabetsizdi.

Bilal Arabacı: Bak çıktı. Kurt mu o? Ne kadar kürklü bir hayvan.

Cüneyt Karakuş: Çakal.

Cüneyt karakuş: Tüfek patlamıyor. İşte bu kısmet. Tüfek dondu.

Bilal Arabacı: Ciddi misin?

Cüneyt Karakuş: Kıl tetik yaptım. Mekanizmayı tekrar açtım ve kapattım ama tetik düşmedi. Ne emniyet kapanıp açılıyor ne de tetik düşüyor. Tüfek donmuş.

Heh şimdi geçti. Şimdi tetik düşecek, tüfek boş. Tetiği çekiyorum ve tetik düştü. İş işten geçtikten sonra, çakal gittikten sonra tetik düşüyor.

Cüneyt Karakuş: “Avda güvenlik” ve “silah güvenliği” ders olarak işlenip imtihana tabi tutulması gereken bir konuyken birçok avcı için sadece emniyet mandalından ibaret.

Şahit olduğum bir olayda, ava gidilen minibüsün tavanındaki kurşun deliği için bir avcının yorumu şuydu: “Be şerefsiz köpek hadi tetiği çektin, emniyeti nasıl açtın?”

Mustafa Kerimoğlu (Yenibosna Avcı Derneği Başkanı): Avcılık her attığını vurmak değildir. Atıcılık ve avcılık ayrı kültürlerdir.

There’s more to hunting then simply being a good shot. Hunting and shooting are different cultures.

Hunting isn’t all about scoring a bullseye all the time.

Balistik: Fransızca kökenli bir kelimedir.  Askerlik konusunda ele alınır yani askeri bir ifadedir. Ateşli silahlarda barut gazının basıncı ile fırlayıp hedefe varıncaya kadar merminin havadaki hareketini inceleyen bilimdir. İkinci manası, mermi çekirdeği üzerindeki fiziksel değişimleri inceleyerek merminin çıktığı silahın tanımlanmasını sağlayan işlemdir.

Mühimmat: Arapça kökenli bir kelimedir. Savaş gereçleri ve cephane anlamlarına gelir. Bu yazıda yivli av tüfeği fişeği anlamında kullanılmıştır. CZ  550 Medium Lux model yivli tüfek ve .300 Win Mag fişek. Smith Wesson 686 model tabanca ve .357 Magnum kalibre mermi.

Kopoy (kopay): Macarca kökenli bir kelimedir. Ülkemizde bu tür köpeklere zağar denilir. Genellikle domuz ve tavşan avlarında kullanılan köpek çeşididir. Avın bıraktığı koku izinden avın peşine havlayarak düşer ve onu kovalayarak takip eden, kovucu köpeklerdir.

Bu kovucu köpekler: domuz, tavşan, tilki, çakal gibi kürklü av hayvanlarının saatler önceden geçip gittiği patika yolunda bıraktığını koku izini koklayarak hisseder ve bulurlar. Avı yattığı yerden çıkartıp kovalamaya başlarlar. Bu tür köpekler avın kokusuna göre çeşitli havlama sesleri çıkartırlar. Avcı köpeğin bu havlama seslerini dinler ve ona göre avın çıkacağı yeri tahmin eder.

The post Domuz Avına Niyet Çakallara “Kısmet” – Edirne 2013 appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.

Toplu (Altıpatlar) Smith Wesson .357

Tabanca ile Atış Eğitimi – Beykoz Atış Poligonu

25 Mart 2012 Pazar günü Beykoz Atış Poligonunda düzenlenen “Beykoz Bahar Kupası” adlı Skeet Atış yarışmasının üçüncüsü Cüneyt Karakuş yarışmadan sonra kendine ait, sahibi olduğu, toplu (altı patlar) tabancası Smith Wesson .357 (Smith&Wesson 686, namlu 4 inch) ile 80 metredeki sabit hedefe isabetli ve keyifli atışlar yaptı.

Ayrıca, Cüneyt Karakuş, o anda, oradaki atış tutkunu arkadaşlarından Skeet atış yarışması ikincisi Yusuf Çömez’e, Skeet atış yarışması hakemlerinden Savaş Uçar’a, Arthemis Silah Sanayi Teknik Müdürü Efe Fatih Parıldar’a ve Armsan Silah Sanayi Teknik Sorumlusu Hikmet Öztürk’e ve ben Bilal Arabacı’ya tabancası ile atış yaptırma cömertliğinde bulundu.

Cüneyt Karakuş, benim (Bilal Arabacı) daha önce hiç tabanca ile atış yapmadığımı öğrenince ilginç karşıladı ve bana tabanca ile temel atış derslerini aktararak atış yaptırdı.

Cüneyt Karakuş: Ne tür tabanca ile atış yaparsan yap, birinci kural görmektir. Gördüğünü vurursun, iyi görmen gerekir. Neye atacağını iyi bilmen gerekir. Atış yapmayı (ateş etmeyi) belirlediğin hedefin içinde isabet ettirmeyi amaçladığın o objeyi (ilgili nesneyi) seçmelisin. “Ben bunu vuracağım!” diyeceksin.

Şimdi hedefe buradan bakmanı istiyorum. Hedefle aranda silah (tabanca) yokmuş gibi davran. Atış yapacağın zamanda da hedefe aynı bu şekilde bakmanı istiyorum. Silaha (tabancaya) yatmamalısın. Elindeki silah aşağıdan yukarıya doğru kalkacak, hedefle gözlerinin arasında girecek ve şurada durmalı.

Hayat baktığın şekil neyse hedefe de o şekilde bakmalısın. Kafanı gözünü oynatmamalısın. Omuz genişliğimi artık ne dersen de, işte o şekilde, rahat bir vaziyette durmalısın. En rahat duruşunu dur. Ondan sonra elindeki tabancayı kaldıracaksın.

Kabzeyi (kabzayı) çok sıkmamalısın. Tetik çeken parmağın diğer parmaklarından bağımsız çalışmalı. Bu tetik çeken parmağının yönetimini beyinle halledeceksin. Geriye kalan parmaklarından üç tanesini bırak tabancayı tutsun. Kabzayı kavradıktan sonra serçe, yüzük ve orta parmaklarınla kabzayı tutacaksın ve başparmağın ile tabiri caizse kabzayı sağlam tutuş vaziyetinde kilitleyeceksin. Ondan sonra tetik çeken işaret parmağı diğer kabzayı tutan serçe, yüzük ve orta parmaklarından ayıracaksın. Tetik çeken parmağın görevi sadece tetik çekmek daha doğru bir ifadeyle tetiği ezmektir, asılmak değildir.  Tetiği bir ray gibi düz bir hatta çekmelisin. Bu sana tetik hatası yaptırmayacak.

Böyle günlük hayata baktığın gibi bakarken silahı hedefle kafanın arasına kaldırdıktan sonra burada üç noktayı birleştirmelisin. (Buradaki üç noktadan kasıt: Gezin iki uç noktaları ve üçüncü nokta olarak arpacık). Tabancayı kaldırıp hedefe, hedefin alt noktasına getirmelisin.  Ondan sonra kafanı sağa sola öne arkaya veya başka hiçbir yöne çevirmeden, rahat bir şekilde durarak atışını yapmalısın. Yahut daha ileri seviyede, durup hedefe bakarken tabancayı aşağıdaki yukarıya kaldırır hedefe getirir ve sonrasında yavaşçana tetiği ezerek (tık, güm) atışını gerçekleştireceksin. Tetik düşürme ayrı bir safhadır.

Rahat dur, silahını aşağıdan yukarıya doğru kaldır ve hedefe gel. Kollarını düz uzat. Kollarını ileriye doğru uzat, korkma! Kollarını ve dirseklerini çok sıkmadan ileri doğru uzatmalısın.

Tabancanın gezindeki iki uç noktaları ile arpacığın noktasını birbirine sıfır (dümdüz) yapmalısın. Eğer hedefe nişan alma pozisyonunda iken, arpacık, gezin iki uç noktası arasını tam doldurmuyor, arpacığın kalınlığından (inceliğinden) dolayı, aralarda ışık kalıyorsa onu iki tarafa eşit bölmelisin. Üç nokta sıfır olmalı. İlk bütün gözünün ana odağı bu gez ve arpacık nişan hattı olmalı. Tabancanın gez ve arpacığını net görmelisin. Hedefi ise flu (bulanık) göreceksin.  Aradaki mesafe farkından dolayı hepsini net görmen mümkün değildir.

Atıcılıkta bu üç noktayı bir fotoğraf gibi net görmelisin. Hedefi flu (bulanık) göreceksin. Gönülden bir hattın olacak ve o hattı bozmayacaksın. Ondan sonra her şey hazır olduğunda tetiği ezmeye başlayacaksın. Tabancanın horozunu da kaldırıyoruz (çekiyoruz) daha yumuşak oluyor. Her şey hazır olduğunda “tamam burasıdır” dediğinde tetiğe dokunacaksın.

Atış anında gez ve arpacık ile hedefin görüntüsü nasıl olmalıdır?

Gez ve arpacık net, hedef flu (bulanık) olmalıdır.

Gez ve arpacık net, Hedef bulanık görülmeli

Gez ve arpacık net, Hedef bulanık görülmeli

Deneme (Prova) 1 (Bir): (İlk tetik ezme denemesinde, tabancada mermi olmadığı için tetik düşme anında haliyle silah ateş almadı (patlamadı). Atış eğitmeni (Cüneyt Karakuş):  Atış öğrenen öğrencisinin (Bilal Arabacı) tetik çekme hatasının olup olmadığını gözlemledi ve “Çok güzel bir atış oldu. Nereye baktıysan orayı vurdun şu anda” dedi.)

Cüneyt Karakuş: Tetik çekme anında namlu hiç oynamadı. Tetik hatan sıfırdı. Bu provayı yaptık. Şimdi tabancanın horozunu yine kaldır. Şimdi bak, tetik çeken işaret parmağının tetiğe koyduğun (dokunduğun) yeri en etli olan kısım yani birinci boğum öncesi kısmı olmalı. Tetiği parmağının en etli kısmı ile çekmelisin. Bu kadar. Bu kadar prova yeter, seni sıkmayalım.

Sen şu anda bu atış pozisyonunda iken bir nevi fotoğraf çekiyorsun. Az önce arkadaş dedi ya “357 ile atıyorsun” ne ile atarsan at. O silah sen istediğin için patlayacak. Ondan bir ses çıkacak. Ondan bir enerji çıkacak ve bu sen istersen çıkacak sen istemezsen hiçbiri olmayacak. O yüzden kendini garda almamalısın (kendini savunma durumuna geçirme) Koruma yok. Zaten silah patladıktan sonra şahlanır.  O mermi çıkar gider. Ondan sonra namlu kalkar ve yerine geri aşağı iner. O yüzden korkma! Kendini kasma! Aynı az önce (demin) atış pozisyonunda iken bakış açın ile çektiğin fotoğrafın (tetik çekme provasında olduğu gibi) gibi silah boş gibi davran, aynı fotoğrafı çek. Kollarını, mermisiz yapılan atış denemesinde olduğu gibi, ileri doğru uzatmalısın. Tabancanın horozunu kaldır. Demin dediğim gibi, tetik çeken parmağın bağımsız olmalı. Parmağın tetiği ezen kısmı parmağın etli kısmı olan doğru yerinde olmalı.

Hikmet Öztürk atış öğrenen Bilal Arabacı’ya birazdan kullanacağı tabanca hakkında ayrıntı bir bilgi verir: “Bu tabancada istinat boşluğu yoktur, dokunduğun an patlar”

Bilal Arabacı tabanca ile ilk mermili deneme atışını gerçekleştirir.

Cüneyt Karakuş: Çok güzeldi. Aferin. Mermi hedefin az sağına isabet etti. O kadarı senin damarındaki dolaşan kanın atımı ile alakalı oynar (hafif sapma olması normaldir).

Cüneyt Karakuş: Şimdi tabancayı bana ver.

Atış eğitmeni Cüneyt Karakuş tabancayı alır ve öğrencisi Bilal Arabacı’nın başka şeyle ilgilendiği anda bir çeşit eğitim tekniği uygular.  Tetiğe basıldığı anda patlayacak olan tabancanın fişek yatağındaki fişeği çıkartır ve hiçbir şey olmamış gibi davranarak tabancayı atış öğrenen Bilal Arabacı’ya geri verir):

Cüneyt Karakuş: Şu anda mermi ağzında gene. Horozu çek. Patlayacak. Şu anda silahın dolu. Gene aynı şekilde…
…derken… Bilal Arabacı tetiği düşürür. Fakat bu sefer Bilal Arabacı tetiği çekme anında, hata yapar.  Az önce mermili ilk atışında tabancanın şahlanışı ve ortaya çıkan patlama sesini tekrar yaşayacağı korkusu ile kendini kasar, kabzayı haddinden fazla sıkar ve tetiği düşürürken içgüdüsel olarak tabancanın şahlanmasına karşı kendini korumaya alma hissi ile tabancayı sert bir şekilde aşağı doğru büker.

Cüneyt Karakuş: Haa. Ne oldu?
Bilal Arabacı: “Patlayacak” dedin, bende kendimi kastım.
Cüneyt Karakuş: Niye kastın? Çat vurdun kafayı. Bu hatanı görmen içindi. Bu bir tuzaktı.
Bilal Arabacı: Tuzağa da düştüm

Cüneyt Karakuş: Şimdi dava nedir? Dedik ya her atışta aynı fotoğrafı çekeceksin. Dolu veya boş fark etmez. Bu silah her seferinde kalkacak böyle titremeden düşecek. Sen böyle yaptın bak. Demin patlama anında hafif bir darbe aldın ya, hemen ona karşılık “delikanlı atışı” yaptın. Delikanlı atışı yapmak yok. Mermi olsaydı, patlamış olsaydı nereyi vuracaktın biliyor musun? Hemen önündeki yakın yeri vuracaktın. O kadar fark edecekti.

Cüneyt Karakuş: Aynı fotoğrafı çek, dedik ya, korku yok! Sen patlatıyorsun bunu. Bırak o patlasın. Sen kendi doğru hareketini yap.

Bu sefer fişek yatağında mermi vardır. Tetik düşme anında gerçekten patlayacaktır. Az önceki hatasından ders alan Bilal Arabacı korkusunu yener. Kabzayı sıkmaz, geri tepmeye karşı kendini savunmaya almaz ve rahat bir duruş ile tetiği ezerek düşürür… GÜM!

Cüneyt Karakuş: Ve kağıdı hedefi vurdun! Gördün mü vurdun! Bu kadar!

Cüneyt Karakuş, daha önce kapalı atış poligonunda tabanca ile atış eğitmenliği yapmış silah tutkunu Hikmet Öztürk’e hitaben:  “Hocam bu doğru ders” dedi.  
Hikmet Öztürk: “Evet” diyerek Cüneyt Karakuş’u doğruladı.

Bilal Arabacı eğitim için Cüneyt Karakuş’a teşekkür eder ve tokalaşır.

Cüneyt Karakuş Bilal Arabacı’ya şunları söyler: Atış eğitimi verdiğim meraklılar arasında daha önce hiç silah atmamış olmasına rağmen iyi atış gerçekleştiren ikinci adamsın. İlkinde 25 metrede vurdurmuştum. Tahmin ediyorum bu 100 metre vardır. Bu kadar mesafede vurdun, bu da benim rekorum.

Hikmet Öztürk: O hedef tam 82 metrede, daha önce metre ölçer ile ölçmüştük.

Beykoz Avcılar Atıcılar Spor Kulübü Atış Poligonunda usta atıcı ve avcı Cüneyt Karakuş’un hocalığında tabanca ile atış öğrenen Bilal Arabacı. Diğer atış yapanlar; Hikmet Öztürk, Efe Fatih Parıldar, Yusuf Çömez, Savaş Uçar.

The post Tabanca ile Atış Eğitimi appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.