15 Ekim 2011 günü Keklik Avı açılışıydı. Sivas’ta, fermalı av köpeği İngiliz Puanter (Pointer) ile Kınalı ve Çil keklik avı ayrıca Tahtalı (Hopal/Alakanat) güvercin avı yapmaya çalıştık. İlaveten tavşan, tilki ve ördeklerle karşılaştık. Kısmete 1 tane de ördek avlandı.  Bu maceramızı kameraya çektik ve sizlerle paylaşmayı da istedim. Kınalıların ötüşleri avdan sonra hala kulaklarımda yankılanıyordu, o kadar etkilenmişim.

2010 yılı itibariyle “Yenibosna Avcı Derneği” olarak bıldırcın avları ile başlayan avda kamera ile çekim yapıp, bu çekimlerden av videoları hazırlayıp ve sizlerle paylaşmayla başladığım, bu hobim, sizlerden aldığımız görüş, eleştiri ve yorumlar neticesinde av filmleri yapma boyutuna kadar geldi.

2011 yılı av dönemi başında yapmış olduğumuz “Açılış Günü: Üveyik Avı” filimi alanında Türkiye’de yapılmış en iyi filim olarak beğeni kazandı. Ayrıca “Av Tutkusu” adlı avcı dergisinde fotoğraflarıyla yazı halinde yayımlandı. İlaveten ben o filim ile birlikte Armsan Silah Sanayi A.Ş. adlı yarı otomatik ve pompalı yivsiz av tüfeği imal eden silah fabrikasına yapmış olduğum başvuru sonrasında görüşmeye davet edilmiş ve Satış ve Pazarlama Temsilcisi olarak işe başlamıştım. Armsan sponsorluğundaki yaptığımız bu ilk av filimimiz Sivas’a giderek yapmaya çalıştığımız Keklik Avı oldu. Kınalı ayrıca Çil keklik ve Tahtalı (Hopal/Alakanat) güvercin avları da yapmaya çalışmıştık.

İşin Hikayesi:

İstanbul/Bahçelievler’de bulunan Yenibosna Avcı Derneğimizdeki av arkadaşlarımdan, Fizik öğretmeni Cengiz Bilmez ile birlikte 2010 yılının Ekim ayı içinde yapmış olduğumuz Bıldırcın Avlarını video kamera ile kayıt altına almış, o görüntülerden kısa filimler hazırlamış, internetteki avcı camiasının bulunduğu forumlarda paylaşmış ve izleyici avcı dostlar tarafından hoş yorumlar almıştık. Cengiz Bey bu durumdan hoşnut olunca, memleketi Sivas’ta da av yapıp, onu da yine video kamera ile çektirip, anılarının ölümsüzleşmesini istediği bir Keklik avı filimi yapmayı çok istiyordu. Fakat geçen sene çeşitli sebeplerle av tertiplenmesi yapılamadığından Sivas’a gidememiştik. Bu seneki (2011-2012) Keklik Avı açılışında Sivas’ta olmak için gerekli hazırlıklara ta geçen seneden başlanmıştı.  Ekim’in 15’i yaklaşıyor, heyecan giderek artıyordu. Cengiz Bey, -rehber-, -köpek-, -av arabası- gibi tertiplenmeyi ava hazır hale getirmek için birkaç gün önceden otobüsle memleketi Sivas’a ulaşmıştı. Ben Sivas’a uçakla gidecektim.

Son ana kalan fişek alımını İstanbul/Ümraniye’deki av bayiinden satın almış olduğum yerli ve yabancı birçok marka 5-6 saçma numaralı 30-32 gram doluluktaki 16 paket fişekle, şemsiyesiz, sağanak yağmur altında bir elimde bilgisayar/kamera çantam diğer elimde giderek ağırlaştığını sandığım fişeklerle otobüse binmiştim. 15.30’da Ümraniye’den 3 üstgeçit ve toplamda 4 vesaitle sağanak yağmur altında sıçan gibi ıslanmak yetmezmiş gibi sadece 2 dakika geç kalmakla kaçırdığım 17.30 otobüsüne değil bir sonraki seferle gitmek üzere fişekleri Esenler/Otogar’daki Sivas bürosuna bırakmıştım. Ertesi gün İstanbul Atatürk Havalimanından 9.15 uçağı ile başlayan Sivas’a olan yolculuğum uçaktaki ekrandan takip ettiğim güzergâh çizgisi Yozgat daha yeni bitip Sivas sınırlarına girmişti ki İstanbul’dan bu yana süre gelen az bulutlu hava birdenbire kapalı ve yağmurlu bir havaya dönüşmüştü. Bu moral bozukluluğu yaşarken uçak birdenbire irtifa kaybetti. Bu ani düşüş ile birlikte midemin üzerinde ve akciğerimin hemen aşağısında hissettiğim duygu: heyecan mıydı? Yoksa korku mu? tam tarif edemezken sağımdaki koridordun öbür tarafındaki bir kadın istifra ederken, kocası kabin memurlarından onlara kese kâğıdı gibi bir şey vermelerini rica ettiği anda hostesten sert bir şekilde “şu anda yerimizden ayrılamayız” yanıtını almıştı. Ön tarafta başka bir kadın istifra ediyor onun solunda kalp krizi geçirdiğini sandığım bir adam baygınlık ve fenalaşma halinde iken onun durumunu anlayabilecek tıbbi bilgiye sahip birinin olup olmadığını ikinci kaptan yaptığı anonsta bildiriyordu.  Hemen hemen her taraftan gelen gürültülerle birlikte uçak sarsılmaya başlamıştı. Bu çalkantılı hava içerisinde sarsılarak yol alırken yanımda oturan beyefendinin yüzü, ünlü çizgi film kahramanlarından sevimli hayalet Casper gibi bembeyazdı.  Öyle sanıyorum ki ilk seferinde inişi gerçekleştiremediği için tam sağa manevra yaparak ikinci seferinde piste doğru yöneldi ve indik.

Sivas Nuri Demirağ Havaalanına indiğimde, mevsim sonbahar ben buradayım diyor, hava kapalı ve yağmur ince ince çiseliyordu. Ücretli servis otobüsü ile Sivas Merkez’e ulaştım. Daha otobüsün kapısından inmeye çalışıyordum ki hemen yol kenarına park etmiş arabanın şoförünün içerden camı tıklattığını fark ettiğimde, onun, Cengiz Bilmez’in bahsettiği, bizi Sivas’ta ağırlayacak olan yakını, fabrikatör Abdulvahap Yapıcı olduğunu, ön yolcu koltuğunda Cengiz Bey’i görmemle anladım. Bu arada yağmur şiddetini arttırdığı için elimdeki çantalarla bir çırpıda Abdulvahap Bey’in arabasının arka koltuğuna kendimi atı vermiştim.  Arabada tokalaşma ve tanışma faslından sonra Sivas’a özgü, meşhur, iki kişinin kollarıyla saramayacağı kadar kalın gövdeli dönere sahip olan Mis kebapta pilav üstü dönerlerimizi yedikten sonra konaklayacağımız kazaya doğru yola koyulduk.

Av süresince konaklayacağımız kazadaki oteller doluydu yalnızca belediye otelinde bir boş yer vardı. Belediye otelindeki tek boş oda, sağ olsun, bizi hoş karşılayan: belediye birinci meclis üyesi Halil Çaygöz’ün bir telefonu ile bana tahsis edilmişti. Otele eşyalarımı bıraktıktan sonra, Abdulvahap Beyin kullandığı arabayı bırakıp, avda kullanacağımız arabaya geçmek üzere fabrikaya ulaşmıştık. Cengiz Bey ve ben avda kullanacağımız araba, fabrikatör Abdulvahap Yapıcı’nın bize tahsis etmiş olduğu dağ, dere, tepe düz gidecek, beyaz renkli steyşın vagon Renault Toros’a bindik.

Ava yarın başlayacaktık ama daha ikindiydi, arabayla avlaklara-meralara gidip, etrafa bakmadan olmazdı. O meşhur Sivas’ın yollarında ve dağlarındaydık. Daha önceden Sivas’ta Keklik Avı yapmış olanların anlata anlata bitiremedikleri çok sayılı Keklik alaylarıyla karşılaşabilme umudu ve heyecanıyla dağ yolunda seyir halindeydik. Av meralarına daha yeni girmiştik ki, Kınalılar, tepe bir noktada, çakıl taşlarıyla kaplı stabilize yolda, sağdan sola, soldan sağa hızlı hızlı yürüyüşleriyle kelimenin tam anlamıyla bize tören geçişi yapıyorlardı.

Bir yandan nefesimi tutmuş vaziyette Kınalıları kamera ile çekerken bir yandan da, birkaçının neşeli kanat çırpışlarıyla koşuşlarını, bazılarının da yemlenmelerini keyifle seyre dalmıştık. Sürü halinde yerden havalandıklarında görsel bir şölen sunmaları yetmezmiş gibi vücutlarına oranla kısa olan kanatlarını çırpmalarıyla ortaya çıkan parlama sesi ve karşı dağdaki kayalık çevresine iniş yaptıktan sonra ki o ötüşleri: sanatçının ağzından dinlenen bir ezgi gibi dağlarda ve kulaklarımızda yankılanıyordu. 20’li bir sürü parlayıp, yolun soluna, dağın öbür tarafına uçmuş, arkasından bir 20’li sürü daha yerden havalanmış ve kayalıklara sarmıştı. Peşinden 5’li bir grup dereye doğru indi derken vadiden parlayan 30’lü bir sürü dağın yine sol tarafından kayalıkları aşmıştı. Kınalıların bu uçuşlarını izleme ve ötüşlerini dinleme zevkini yaşadıktan sonra merayı terk edip çarşıya döndük.

Çarşıda karşılaştığımız ve tanıştığımız rehberimiz Soner Sazak ile ben yönetmen Bilal Arabacı, Fizik Öğretmeni Cengiz Bilmez ve fabrikatör Abdulvahap Yapıcı ile birlikte, av arabamız Toros’a binip, köyün dışında, kapısının üzerinde çok iyi bir teke trofesinin (boynuzunun) bulunduğu av evine ulaşmıştık. Usta avcı ve rehberler Efendi ve Vedat Gökkuş ile kendilerinin ağaçtan kesip-yapmış oldukları masada akşam yemeğini yerken yarın başlayacağımız Keklik avının müzakeresini ediyorduk, bu sırada şöminenin üzerindeki domuz trofeleri (dişleri) ve eski av fotoğraflarına bakmaktan gözümü alamıyordum.

Akşam yemeğimizi yedikten sonra rehberimiz Soner Sazak’ın köpeği Ateş’i almak üzere köylerine gittik. Av arabamız olacak Toros’un arka bölümündeki iş malzemeleri henüz alınıp ava hazır hale getirilmediğinden köpeği koyacak yer yoktu. Ön koltukta oturan Cengiz Bey, çözümü Ateş’i kucağına almakla buldu. Av meralarına giden yolun üzerinde bulunan Abdulvahap Beyin fabrikasına, köpeğimiz Ateş’i bırakmak üzere dönüş yolunu tutmuştuk. Ateş’i kucağında sevip okşayarak yolculuk eden Cengiz Bey, fabrikaya ulaştığımızda arabadan iner inmez üzerindeki siyah tişörtünün Ateş’in dökülen tüylerinden adeta kırçıllaştığını fark etmiş ve temizlemeye koyulmuştu. Ateş’in bize alışmasına yardımcı olacağını düşündüğümüz ve burada yapacağımız av süresince konaklayacağı fabrikadaki yeri ayarlanmış ayrıca yiyeceği ve içeceği de hazır edilmişti. Ateş’i fabrikaya bıraktıktan sonra istirahate çekildik.

Sabah erkenden uyandık. Ben Bilal Arabacı, Cengiz Bey, rehber arkadaşımız Soner Sazak ve onun fermalı av köpeklerinden, (avcıya, avın istikametini adeta donup kalarak gösteren) siyah beyaz renkte, kara kafa, bir İngiliz puanter (pointer) ırkı olan Ateş, “ben size Keklikleri bulurum” der gibi arabaya atlamış ve yola koyulmuştuk. Daha ilk girdiğimiz merada Kınalıları bulmuştuk. Ortalama 100 metre ilerimizde, dere kenarından 3’leri 5’leri uçup dağın eteklerine iniş yapmışlardı. Cengiz Bey lastik çizmesi ile dereyi rahatlıkla geçti. Rehberimiz Soner, derenin içindeki büyük taşların yüzeye çıkmış kuru uçlarına basarak çekirge gibi 4 sıçramayla kendini karşıya atıverince bende ona imrenmiş ve Cengiz Beyin “ıslanacaksın şimdi kamerayı da düşüreceksin her şey berbat olacak, gel seni sırtımda geçireyim” teklifini reddetmiştim. Kamerayı Cengiz Beye verip Soner gibi büyük taşların yüzeye taşan kuru kısımlara basarak karşıya geçme girişimim başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Sol ayağımla suya dalmış ve botum biraz su almıştı. Neyse ki, Keklik avı sürekli yürümeyi ve yokuş yukarı dağa tırmanmayı gerektiren bir avlanma tarzına sahip olduğu için ayağım üşümeyecekti. Henüz 5 dakikadır yürüyorduk ki Kınalıların ötüş seslerini duymuştuk biraz sonrada Soner tepede birkaçını gördüğünü söylemişti. Biz tepeye tırmanmaya çalışırken Ateş çoktan tepeye varmıştı. Soluk soluğa tepeye ulaştığımızda az aşağıda Ateş’i fermada beklerken gördük. Cengiz Bey, Ateş’e doğru yaklaşırken 5’li iki grup Kınalı sürüsü aşağı doğru uçuverdi. Cengiz Bey, Ateş’in bir metre yakınına kadar sokulduğunda Ateş hala fermadaydı derken sağından tek bir Kınalı parladı ilk defa tetiğini ezdiği yerli tüfek üreticilerinden Armsan Silah Sanayinin Phenoma Argentum adlı yarı otomatik tüfeği ile Cengiz Bey yaptığı tek atışla Kınalıyı cansız düşürdü. Tüfeğin patlamasının çıkardığı gürültüye müteakip 30’lu bir Kınalı alayı 100 metre aşağımızdan havalanmış ve solumuzdaki dağın yamacına iniş yaparken, Ateş vurulan Kınalıyı bize getiriyordu. Cengiz Bey 2011-2012 av döneminin ilk Kınalısını avlamanın sevinciyle kuşu yeleğinin arkasına attı. Cengiz Bey, Sivaslı bir avcı olmasının verdiği üstünlükle Keklik avında deneyimliydi. Bu deneyimlerin bir kısmını bizle paylaşmıştı:

“Keklik sürüsünü ilk kaldırdıktan sonra avcının yapacağı en önemli hususlardan biri çok iyi gözlemdir. Çünkü o parlamadan sonra keklik dağılacaktır. Gözlenmesi gereken: Kaç keklik kaldırdım? Kaç tanesi nereye kondu? Örneğin, buradan 15 kekliğimiz kalktı, karşı yamaca sardı, tespit ettik 15 tane olduğunu. Buradan onları aramaya gittiğimizde, tabi ki onlar toplanmadan (keklik öterek toplanır) önce üçerli beşerli kalkacaklar, kalkanları da sayacağız. Örneğin 15 kekliğimiz oraya kondu, bunların 12 tanesi kalktı, bilelim ki 3 tanesi oralarda pustu. İşte bir kevenin altına, bir taşın kovuğuna sindi bekliyor. İyi avcı bu tespiti düzgün yaparsa, o 3 taneyi de arayıp bulacaktır ve av vurma sayısını veya o keklik avcısına zevk veren o parlama sesini yeniden duyacaktır. Zaten keklik avcısının hayalindeki de o kekliğin parlama sesidir. Ne kadar yorgun olursa olsun, bir avcı o sesi duyduğu zaman tüm yorgunluğunu atar ve avına devam eder, şimdiki gibi. Bu kadar yeri yürüdük, yorulduk, ama oradan keklik sesi duyuyoruz, tepenin ucuna kadar çıkıp tekrardan avımıza devam etmeye çalışacağız. Bu arada, keklik avı, en fazla yürünen ve en çok fişek atılan avlardan biridir. Çok iyi bir tüfek ve iyi bir fişek seçimi yapmanın yanı sıra avcı ne kadar fazla yürürse şansı o kadar artar.”

-Anahtar bilgi: Kınalılar genellikle yokuş aşağı uçar, yokuş yukarı koşar.-

Az önce kalkan 30’lu alayın oralarda Ateş yine fermadaydı. Uçmuş kuşların kokusuna ferma veriyordur diye söylenirken köpeğe yaklaşmayı da ihmal etmiyorduk. Ateş, o yanına geldiğimizde fermasını bıraktı burnu yerde hızlı bir şekilde kuyruk seri bir şekilde sallayarak aşağı doğru inmeye başladı sonra bir anda keskin bir ferma duruşu yaptı. 5 metre arkasından bir Kınalı uçuverdiği anda Cengiz Bey “Aha uçurdu!” dedi. Soner heyecanlı bir şekilde “O başka, O başka, yürü!” verdiği cevabın ardından birkaç saniye geçmişti ki Ateş’in burnun birkaç metre önünden uçuveren bir Kınalı daha derenin öbür tarafına geçerken Cengiz Bey, Ateş’in fermasına güvenmeyip peşine gitmediği için çok geride kalmış ve atış yapamamıştı. Bu üzüntüyle, karşı dağa geçmekte olan Kınalının arkasından ancak “Eyvah” demekle yetinmişti.

Fişeğin patlamasının çıkarttığı gürültüden sonra sol tarafımızdaki dağın yamacına inen Kınalıların peşine gitmeye karar verip onlara doğru yürümeye başladık. Daha ilk vurulan kekliğin bulunduğu yerle sürünün indiği yerin tam ortalarındayken henüz ayrıldığımız tepenin biraz aşağısından ötüş seslerini duyunca rehberimizin sesin geldiği yere doğru geri döndü ve tepeye tırmandı. Bu arada yağmur ince ince çiselemeye başlamıştı. Soner tepeye varmış daha yeni doğrulmuştu ki 50 metre önünden 24’lü Kınalı alayı parlayıp bize doğru yönelmesin mi! Cengiz Bey o heyecanla tüfeğini omuzladı ama soğukkanlılığını koruyamadı, yanağı kundağa temas etmiyor ve sürüyü izliyordu, arka arkaya yaptığı 3 atışta isabetsizdi. Soner yanımıza geldikten sonra 24’lü Kınalı alayının iniş yaptığı meşeliğe varır varmaz Ateş kokuya girdi ve ferma durdu. Kınalı sürüsü biz oraya gidene kadar oradan uzaklaşmış ki fermadan kuş kalmadı. Soner’in Kınalı ötüşlerini duyduğumuz soldaki tepeye çıkmasıyla birlikte iki Kınalı yine bize doğru uçuverdi. Cengiz Bey yine telaşla tüfeği omuzladı ve peş peşe iki el isabetsiz atış gerçekleştirdi. Başka ötüş sesi duymayışımız ve Ateş’in kokuya, ize girmemesi neticesinde yer değiştirmeye karar vermiştik. Aramızdaki tek çizmeli Cengiz Bey, dereyi, önce Soner’i sonra beni sırtında taşıyarak karşı tarafa geçti.

Efendi ve Vedat Gökkuş’un da katılmasıyla, yine Kınalı arayacağımız başka bir meraya varmıştık. İlerimizden ve uzaktan uçuveren 5’li Kınalının kalktıkları yere vardığımızda Ateş fermasını vermişti. Ama başka kuş kalkmadı. Soldan aşağı doğru inmeye başlamıştık ki vadiden bir Tilki’nin karşı dağa doğru koştuğunu görmüştüm. Efendi Gökkuş sağdan, tepeden gidiyordu. Bir el atış yaptı. Bir Kınalı vurmuştu. Bu merada da bolca kınalı ötüş seslerini dinlemek mümkündü fakat Kınalılar bizi yanlarına yaklaştırmıyorlardı. Tekrardan mera değiştirme kararı alınmıştı.

Yine Kınalı avı yapma ümidiyle gittiğimiz bu yeni merada ilk olarak yerel adı Hopal olan 60’lı Tahtalı (bazı yörelerde Alakanat denir) Güvercin sürüsü ile karşılaşmıştık. Onların bizim gidemeyeceğimiz karşı dağa uçuşlarını izledikten sonra yolumuza devam etmiştik.  Yol boyunda beliren 10’lu kınalı sürüsünü görünce onların peşine gitmek üzere arabadan inmiştik. Kınalılar biz daha onlara yaklaşamadan uçuvermişlerdi. Kınalıların gezindikleri yere vardığımızda Ateş yine kokularına ferma vermişti.  Ama bu sefer, sürüden, orada kalmış olan iki Kınalının uzaktan parlamasıyla birlikte Efendi Gökkuş’un yaptığı iki atışta isabetsizdi. Köpeği Ateş ile birlikte Kınalıların peşine zirveye çıkan Soner aradan yarım saat geçtikten sonra çok dik olan yamaçtan aşağı ancak sırtüstü sürünerek inebilmişti. Yola inmesine 5 metre kala kendini öne atmış ve o zıplamayla sağ salim ayaklarını yere basmıştı. Cengiz Bey, Soner’e “Tüfek atış sesi duyduk, yok bu bir şey?” diye sorduğunda, Soner gururla “Olmaz mı?” şeklinde cevabını verdikten sonra ceplerinden 3 Kınalı horozu çıkartmıştı. Onu tebrik ettikten sonra arabaya binmiş ve ileri doğru yola devam etmiştik.

En yüksek zirveye kadar arabayla gittik. Araban inip av aramaya başlamak için o zirveden aşağı inerken 10’lu bir Kınalı sürüsü uçup dağın sol tarafına çok uzağa inmişti. Onların havalandıkları yere gitmeye çalışırken yine 15’lü bir sürü daha o bölgeden parlamış ve yine önceki kalkan sürü gibi soldaki dağa inmişlerdi. Biz tam olarak o sürülerin havalandıkları yerde, kalkan sürülerden kalmış başka Kınalılarda olabilir umuduyla sık otlukları taşlayıp gürültü çıkartırken köpeğimiz Ateş yüz metre ilerde sağımızda buğday anızında kokudaydı. Ateş’e doğru yaklaşmaya başladığımızda arkamızdaki tepede arayışta olan Efendi Gökkuş iki Kınalı uçurmuş ve birini vurmuştu. Arabadan indikten sonra tepeye tırmanıp sonra yamaçtan arabanın bulunduğu yere doğru yönelerek “u” şeklinde yol yürümüştük.  Arabanın yanında bekleyen Şoför Vedat Gökkuş’un “daha buralarda vardır, dikkatli olun” diye bize seslenmesine müteakip Ateş fermada donakaldı. Cengiz Bey koşarak fermada bekleyen Ateş’e yaklaştığında ötüşü ile birlikte bir Çil kekliği parlamasın mı? Cengiz Bey o telaşla yaptığı bir el atış karavanaydı. Tüfeğin atışıyla çıkan gürültüden sonra parlayan 11 tane daha Çil Kekliğinin nefesimizi tutarak dinlemeye daldığımız ezgisel ötüşleri ve uçuşları ile bize sundukları görsel şölen karşısında adeta büyülenmiştik. Cengiz Bey bu ruh hali içinde yaptığı atışlar da karavanaydı. Çil Kekliklerini izlemeye daldığından tüfeğini daha doğru dürüst omuzlayamamıştı bile. Elinde tüfekle Çil Kekliklerin arkasından baka kalan Cengiz Bey, Çillerin gidemeyeceğimiz karşı dağa uçmasından sonra kelimenin tam anlamıyla kıçüstü oturup kalmıştı. Arabaya binmiş başka bir bölgeye yolculuk ederken Cengiz Bey’le edilen alayın haddi hesabı yoktu. Efendi Gökkuş:  “Cengiz, ben tepeden atış seslerini duyduğumda, senin, tüfeğinin ne kadar seri attığını denediğini sandım”  derken Vedat Gökkuş: “Bu filimin adını artık Çelik Yelekli Kuşlar koyarsınız” diye atıfta bulunuyordu.

Ama Cengiz Beyden taraftım. Çünkü biliyordum ki, Amerikalı dünya ünlü atıcı Tom Knapp ayaklarının dibinden parlayan Sülün’e yaptığı iki el isabetsiz atıştan sonra: “A World Class Shooter just  gave you a lesson on conservation.” diyor. Türkçesi: Birinci sınıf bir atıcı size av koruma hakkında ders veriyor. : )

Aslında Cengiz Beyin bu yaşadıkları birçok avcının başına geliyor. Bu yüzden Amerikalı ünlü bir atış eğitmenin atıcılık hakkında verdiği bilgileri Türkçeye çevirdim ve sizlerle burada paylaşmak istedim: Temel Atıcılık Tavsiyeleri için TIKLAYINIZ

12 Çil kekliğinin hemen önümüzden parlamasının etkisiyle zihnimizde o anı tekrar tekrar canlandırırken dönüş yolunda bir yerde daha durup -şurayı da bir arayalım dediğimiz- bir yerde durmuştuk. Meraya ulaştığımızda Ateş hemen yol kenarından kokuya girmiş dağın eteğine kadar ortalama 100 metreyi geçkin bir mesafede keskin dönüş ve duruşlarla iz sürmüş ve harika fermalar vermişti. Cengiz Bey tepeye yakın bir yerden parlayan 4 kınalıdan birini düşürmüştü. Yaralı bir vaziyette iki kayalık arasına yürüyen kınalıyı otların içinde Ateş bulmuştu. O günkü avı orada sonlandırmıştık.

Ertesi sabah erkenden yine yollara düşmüştük. Daha yeni av meralarına girmiştik ki bu sefer de bizi yolda karşılayan 20’yi geçkin sayılarıyla Çil Keklikleri oldu. Arabayı üzerlerine sürünce gidemeyeceğimiz sağ taraftaki dağa uçmuşlardı. Parlama anındaki kanat çırpışlarından doğan kanat ve ötüş seslerini dinlemek ve bu görsel şöleni izlemek bile büyük keyifti. Bulundukları doğaya o kadar uyumlular ki hareket etmedikleri müddetçe kondukları yerde onları görmek çok güç. Yolumuza devam etmeye çalışırken az ilerde bu kez yolun sol tarafındaki ağaçlık bölgede Tahtalı (Hopal/Alakanat) güvercinlerin uçuştuğunu fark edince biraz da bu av türünü yapabilir miyiz düşüncesiyle arabayı sağa çekip durdurmuş ve aşağı inmiştik. Ağaçların altında beklerken üzerimize gelen bir Tahtalıyı Cengiz Bey vurdu. Arabanın camının birini yarım açık bırakmıştık tüfeğin atışıyla ortaya çıkan patlama sesiyle köpeğimiz Ateş açık camdan dışarı fırlayıp anıza düşen Tahtalıyı bize getirmişti. Av rotamızı Tahtalı yönüne çevirmiştik ama gizlenebileceğimiz türde yüksek çalılık ve otluk olmadığından açıkta kaldığımız için Tahtalıların bizi görmesi, haliyle yakınımızdan geçmemeleri neticesinde sadece izlemekle yetinmemiz bir yandan karşı dağdan gelen Kınalıların ötüş sesleri sabrımızı tüketmiş ve tekrardan Kınalı keklik avı yapmaya karar vermiştik. Şoför olarak bu kez Abdulvahap Beyi aldık ve Kınalı Keklik avına döndük. Usta avcı ve rehberler Efendi ve Vedat Gökkuş’tan aldığımız adres üzerine yeni Kınalı Keklik merasına ulaştık. O dağa gitmek için bir dere geçmemiz gerekiyordu. Ayakkabılarımızı çıkarttık, pantolonlarımızın paçalarını sıvadık ve dereyi geçerek Kınalı Kekliklerin ötüşlerinin geldiği yere doğru yürümeye başladık. Tepe yaklaştığımızda Ateş’in fermasından kalkan 3 Kınalıya atış yapma imkânı bulamamış ve Kınalılar sağa doğru gitmişlerdi.

Onların peşine gitmeye başladık. Cengiz Beyin hafif otluk olan çukur bir bölgeye geldiğimizde “burada olabilirler” demesiyle 11 Kınalı kuytudan parlayıvermişti. Peşi sıra 6 Kınalı daha parlamış ve dağın sol tarafına doğru uçmuşlardı. Kınalıların parladıkları yer etkili atış mesafesinde olmadığından atış yapılamamıştı. Önceki kalkan 3 Kınalı gibi bu Kınalılarda aynı istikamete uçmuşlardı. O yönde yürümeye devam ettik. Zirveye yeni çıkmıştık ki sol tarafımıza Ateş fermadaydı, Cengiz Bey usulca sokuldu ve 1 Kınalı parladı, tek atışla vuruldu. Biraz aramanın ardından Ateş Kınalıyı buldu. Bayağı yol kat etmiş ama başka bir sürüyle karşılaşamadığımız için bölge değiştirmeye karar vermiştik. Rehberimiz Soner’i de alıp yeni bir bölgeye doğru yola koyulduk. Orada yabani Keçi, Ayı ve Tavşan dışkılarına rastladık. Dağ taş bayağı gezmiş olmamıza rağmen bu merada Kınalıların ne kendilerini görebildik ne de ötüşlerini duyabildik. Dağın yamaçlarından aşağı anızlıklara indik. Hava kararmaya başlamıştı, umutların tükenmeye başladığı anda Cengiz Bey 50 metre aşağımızı işaret ederek ve hafif sinirli bir ses tonuyla: “Suyu orada, saklanacağı çalılığı burada, hemen üstü tarla yemi orada, daha bundan güzel keklik yeri olur mu?” dediği andan biraz sonra Ateş anızın ortasında fermadaydı.  Soner, köpeğinin ferma tarzından: “Çil ferması gibi bir şey” diye tahminde bulunarak köpeğe yaklaşıyordu ki 13 tane Çil Kekliği parlamış ve anızın devamında ki tümseği geçmişlerdi. Çil Kekliklerin tümseği aşmasıyla birlikte Cengiz Bey: “Tamam şimdi av yapalım” diyerek umutlanmıştı.  Çillerin uçtukları yöne doğru yürümeye başladık. Tümseği geçtikten hemen sonra önümüzden iki tane Çil kekliği parlayıverdi, Cengiz Bey çok isabetli bir atışla adeta Çili havada yolarak düşürdü. Tüyleri havada süzülüyordu. Diğer parlayanı da Soner düşürmüştü. Ateş anızın içinden Cengiz Beyin vurduğunu Çili almış Soner’e götürüyordu ki 5 metre arkamdan 3 tane Çil daha parlamıştı ama Cengiz Bey tüfeğine fişek koymakla meşgul olduğu için atış yapamamıştı. O geriye doğru gidenleri umursamamış ve ileri doğru yürümeye devam etmiştik. Hava iyiden iyiye kararmıştı. Ateşin burnu yerde kuyruğu arı anteni gibi seri bir şekilde kısa kısa sallanıyordu, evet, Ateş yine kokuya girmişti. Attığı birkaç adımdan sonra ferma vermiş olması sürpriz olmadı. Sürpriz olan o fermadayken 50 metre aşağıda, sol tarafımızda akan derenin üzerinde iki kuş dikkatimi çekti. Fıy fıy fıy fıy kanat sesleri duymuştum. Bir yandan fermada bekleyen önünden parlayacak Çillerin heyecanıyla Ateşi çekerken, bir yandan da avcı Cengiz Beyi kameranın görüntüsüne dâhil etmeye çalışıyordum. Zira av, köpek, tüfek ve avcıyı tek karede sahneleme gayretindeyken, kulaklarım dikkatimi dağıtan derenin üzerinde uçuşan iki kuşun kanat seslerindeydi. Tüm bu yoğunluk içinde -Tiyatro ve sinema oyunlarında oyuncuların rollerini dağıtıp oyunu düzenleyen, metin, yorum, dekor, müzik vb. öğeler arasında birlik sağlamaya çalışan- bir yönetmen zihniyetiyle bu av anılarımızı kaydettiğim için “Soğukkanlılığı muhafaza et, nişanı al” diyerek bu son sahnede isabetli bir atış yapması için Cengiz Beyi uyarmıştım. Heyecan doruk noktada olduğundan bende kontrolü iyice kaybetmiştim “yüklen artık yüklen” dediğim anda Ateş’in fermasından iki Çil parladı biri Cengiz Beyin tarafına diğeri Soner’e doğru uçtu. Soner isabetli bir atışla ona doğru uçan Çil kekliğini vurdu. Cengiz Bey 10 metre önünden parlayan Çilin ona doğru uçarak kuşla arasındaki mesafenin 5 metreye kadar indiyi bir anda yine telaşa kapıldı ve yaptığı iki atış karavanaydı. O Çili çok iyi takip etmiş ve konduğu yeri kafamda işaretlemiştim. Cengiz Bey karavana atmanın verdiği üzüntü ile önüne bakıyor Soner ise Ateş’in ağzından vurduğu Çili almış ve tüfeğini yeni koyduğu fişeklerle doldurmuştu.  Bu esnada tekrardan sol tarafımdan yine “fıy-fıy” kanat sesleri duydum hemen sesin geldiği yöne baktığımda derenin üzerinden bize doğru gelen iki ördek gördüm. Ördek Ördek diye bağırdım. Ne Cengiz Bey ne de Soner beni duymadı. Oysaki 30 metre arkalarındaydım. Duymamalarının sebebi Ateş’in yine kokuda ve önlerinden Çil keklik kalma durumu olmasındandı. Duygu ve düşünceleri Çil keklikler üzerinde toplanmıştı. İkinci sefere boğazım acıyacak derece ÖRDEK! ÖRDEK! diye bağırmıştım. Soner’in arkasını dönmesiyle sol çaprazında yaklaşık 60 metre yüksekliğinde uçan iki ördeğe doğru tüfeği omuzlaması bir olmuştu. Yaptığı tek el atışla ördeğin birinin canını havada almıştı. Diğer ördek ise “vak-vak” diye öterek uzaklaşmıştı. Anızın ortalarında düştüğü yerden vurduğu ördeği alan Soner havaya kaldırdı ve “büyük ördek” dedi. Vurduğu Yeşilbaş ördekti.  “Vak-Vak” diye eşini çağırma maksatlı öterek uzaklaşan muhtemelen dişisiydi. Saatlerimiz 17.15’i gösterirken hızlı adımlarla arabaya doğru yürüyorduk. ÖRDEK ÖRDEK diye attığım naraları 1 kilometre uzaklıkta, yolda arabanın yanında bekleyen şoförümüz Abdulvahap Bey: “Dağda Ördek ne arar? Bu adam niye bu kadar bağırıyor? diye düşünedururken atış gürültüsünden sonra “vak vak” seslerini şaşkınlıkla dinlediğini ifade etmişti. Herkes kameranın önüne geçmiş ve hatıra fotoğrafımızı çekerek Sivas’taki av maceramızı sonlandırmıştık.

Av maceramız süresince konakladığımız kazada altyapı çalışmasından ötürü 2 gün boyunca sular kesikti. Sonrasında sular gelmiş fakat kaldığım belediye otelinin tam doluluğundan güneş enerjisi sistemiyle ısınan depodaki su yeterli gelmiyordu. 4 gün boyunca yalnızca başımı yıkayabilmiştim o da buz gibi suyla. Öte yandan sabahın çok erken saatlerinde ava gittiğimizden açık fırın bulamıyorduk. Benzinlikten aldığımız iki paket kuru bisküvi ve suyla öğleye kadar keklik peşinde dağlarda yürümek gibi şartlara katlanmak nasıl açıklanabilirdi? İki kelime: “Av Tutkusu” ve “Av Doğa” sevgisi. 

Keklik Avı Sivas filimini internette avcı camiasının bulunduğu forumlarda paylaştım, izleyicilerden aldığımız yorumların birkaçı:

“Sevgili Bilal seni tebrik ederim, Türkiye’de seyrettiğim en güzel Keklik avı filimi. Tek kelime ile muhteşem. Aramızda senin gibi bir arkadaşımız olduğu için çok şanslıyız, teşekkürler.” İsmail Talay Avcininyeri.com Yöneticilerinden

“Tek kelime ile muhteşem. Ellerinize sağlık Bilal Bey. Daha iyisi olmaz sanırım.” Ahmet Dinler Avcininyeri.com Yöneticilerinden

“Büyük keyif alarak izledim. Film tadında ve kıvamında harika bir iş çıkartmışsın. Seni canı gönülden tebrik ediyorum Sevgili Bilal. İçinde av aşkı yanan bir kişinin kilometrelerce elinde kamera ile dağları tepeleri arşınlaması anca sabır taşı gibi bir irade ile açıklanabilir. Yaşattıkların için tekrar tekrar teşekkürler. Sevdalısı olduğum Kınalı keklikleri bu kadar yakından görmek ve nüfuslarının fazlalığı oldukça memnuniyet verici.” Bülent Erdem Avcininyeri.com Yöneticilerinden

“Süper olmuş zevkle izledim.” İsmail Çıkrıkçı Avcininyeri.com

“Değerli Bilal, Çok güzel av ve çok güzel çekim olmuş. Tebrik ederim.” Mehmet Arı Avcininyeri.com

“Gerçekten harika böyle videoları izleyince insan anı yaşıyor, tebrik ederim.” Mükerrem Elidoğru Avcininyeri.com Moderatörlerinden

“Avdan fedakarlık yapıp bize bu güzel görüntüleri sergilediğiniz için teşekkürler.” Hasan Nurdoğan Avcininyeri.com

“Anlatımıyla, çekimiyle gerçekten güzel olmuş. Tebrikler.” Ali Altınkaya Avcisayfamiz.com Yenipazar Avcılar Kulübü Başkanı

“Profesyonel bir video olmuş. Yolda gezen Keklikleri görünce ekranda kafayı sıyırmayan yoktur herhalde.” Ekrem Güngörmez Avcisayfamiz.com Şeflerinden

“Bir Bilal Arabacı klasiği daha olmuş. Teknolojiyi kullanmayı çok iyi biliyorsunuz. Avı sunan arkadaş avlanmayı bildiği kadar düzgün Türkçesi ve şahane anlatımıyla büyük keyif veriyor biz seyredenlerine. Emeği geçen herkese candan teşekkürler, umarım bir gün benim de şu güzel Alaska (ABD)’da böyle bir kameramanım olur.” Ömer Sümer Avcisayfamiz.com Moderatörlerinden

“Çok harika, sanki belgesel kanalında bir program izliyormuşum gibi hissettim. Tebrik ederim.” Hüseyin Çankaya Avcisayfamiz.com

“Mükemmel, harika belgesel tadında bir çalışma olmuş.” Ali İşlemeci Avcisayfamiz.com Şeflerinden

“Çekimler ve sunum ders verircesine açık ve net, belgesel tadına olmuş.” Çoşkun Akbulut Avcisayfamiz.com

“Harika bir çekim olmuş. Yaban TV reklam programlarını bırakırda böyle güzel kaliteli av videoları yayınlar.” Nazım Akgün Culluk.com

“Tebrikler. Gerçekten çok güzel bir çalışma olmuş. Av da video çekimleri de süper. İşin içinde Armsan’ın kalitesi ve Bilal arkadaşımızın yetenekleri olduğu sürece bizler daha böyle çok güzel kaliteli videolar seyrederiz.” Ramazan Avcı Culluk.com

“Çok güzel bir film olmuş. Son yıllarda seyrettiğim en güzel Keklik Avı filimi.” Seda Osmanoğlu Culluk.com

“Mera çok güzel, keklik bol, kameraman arkadaşımız çok güzel çekim yapmış ve uyarlamış, avcı arkadaşımın anlatımı güzel. Teşekkürler” Nazım Öksüz Culluk.com

“Yaptığın çekimleri beğenerek zevkle izliyorum.” Osman Erdoğan Culluk.com Moderatörlerinden

“Helal olsun Bilal. Anlatım ve av çekimi mükemmel olmuş. Ha şöyle senin gibi işini bilen adamlara görev versinler ki zevkle izleyelim.” Ali Akbaş Avcilarmekani.com Moderatörlerinden

“İlk anda İstanbul’dan kalkıp taa Sivas’a üç beş keklik için gidilir mi diye düşünmedim değil doğrusu. Ama çekimde o keklik alaylarını gördükten sonra çekilen zahmete değmiş doğrusu dedim.” Rauf Kibar Avcilarmekani.com

“Tebrik ederim, çok güzel av olmuş. İnsan izlerken aynı zamanda kendi avlanıyormuş gibi zevk alıyor.” Alparslan Duygulu Avcilarmekani.com

“Çekimlerin için seni ayakta alkışlıyorum, başarılarının devamını diliyorum.” Harun Al Avcilarmekani.com

“Çok güzel bir çekim, anlatım ve av olmuş. Büyük bir zevkle izledim. Profesyonel bir çalışma olmuş.  Ateş’te mükemmel işler yapmış. Tüyü kadar avı olsun.” Ersin Orbay Avcilarmekani.com

“Sevgili Bilal Gerçekten süper bir iş çıkartmışsın altın portakal verirler mi acaba : )” İlker Tırtır Avcilarmekani.com

“Ateş adı gibi dağı tepeyi yakmış… Kekliklerin kokusunu aldığı zaman ferma verene dek detektör gibi tarıyor. İmrendirdiniz. Ülkemizde avın bol olduğu meraları görmekte çok güzel” İbrahim Nevşehir Avcilarmekani.com

“Bu güzel hobileriniz ile üstün başarılarınızın devamını dilerim, muhteşem olmuş.” Nusret Baltacı Avcininyeri.net

“Kalıp Sivas’a gidesim geldi, çok iyi Keklik nüfusu varmış.” Mustafa Altınsoy Avcininyeri.net Moderatörlerinden

“Hepsi profesyonellik kokan harika çekilmiş videolar. İnanın içim kıpır kıpır oldu.” H.İbrahim Uysal Avcininyeri.net Yöneticilerinden

“Söyleyecek söz bulamıyorum. Ağzımın su akıyor, şimdi hafta sonu gelir mi? Ahh Ahh. Harika bir görsel şölen.” Ersin Kasap Avcininyeri.net Genel Moderatörlerinden

“Bu Keklik videosunu izleyipte yerinde durabilen var mı acaba?” Ali Akıllıoğlu Avcininyeri.net

“…O nasıl bir Keklik nüfusu! Videoları gece izlemiştim, gece rüyama girdi.” Cengiz Akkın Avlak.com

“Mükemmel bir paylaşım olmuş. Keklikleri görünce tüfeği yeleği alıp ekran dalasım geldi. Bu görüntüler bence keklik avcısına birdenbire değilde alıştıra alıştıra gösterilmeli.” Emin Olgaç Avlak.com

“Ne Sivas’mış ama Kınalısıyla, Çiliyle, bonus olarak Tahtalılarıyla tam bir av cenneti, yorucu, ama bir o kadar da güzel ve profesyonel çalışma olmuş, tebrikler.” Hakan Akman Avlak.com

“Bilal Bey bu çekimde emeği geçenlere ve Ateş’e çok teşekkürler. İnanın seyrederken avlanıyor kadar zevk aldım.” Serkan Dağdelen Avlak.com

“Allahım Allahım dedirten videolar. Hele köpek! Kırk bin kere maşallah, yılan gibi.” Ersoy Altındiş Avlak.com 

“Hoş bir film olmuş. Köpeği de beğendim. Bende keklik avında dağlara tırmanırken bayağı nefes nefese kalıyorum. Ülkeniz Keklik avı meraları olarak zorlu meralara sahipmiş. Armsan’nın Phenoma modeli kanlı bir tüfek gibi görünüyor.” @Rprny New York Shotgunworld.com

“Zevkle izledim. Gerçek bir keklik avcısı gibi konuşmuşsunuz. Ne zaman avı gününü bitirmeye yeltensem bir Keklik ötüşü duyarım ondan sonra tekrardan gücümü toplar dağlara tırmanmaya devam ederim bacaklarım yanarcasına.” @Pointer26 Shotgunworld.com

“Şahane bir video olmuş. Birkaç yıl önce Boğaziçi Üniversitesinde okuyan oğlumuzu ziyarete gittiğimizde biraz Türkiye’yi gezme fırsatı bulmuştuk. Meraları görünce Keklik, Bıldırcın için çok elverişli araziler olarak yorumlamıştım, bu filimi izledikten sonra yanılmadığımı gördüm. Avlandığınız bölge Amerika’nın batı kısımlarına benziyor, çok güzel. Türkiye’de av yapmayı çok isterim.” @Nwcanoe Shotgunworld.com

Kınalı Keklikler Yolda Gezinirken

Armsan Phenoma Av Tüfeği ile Ava Başlama

İngiliz Pointer “Ateş” Fermada Cengiz Bilmez Yaklaşıyor

Ateş’in Fermasından Parlayan Keklik Vurulmadan Hemen Önce

İngiliz Pointer “Ateş” Kekliği Getirirken (Aport)

İngiliz Pointer “Ateş” Kınalı Kekliği Getirdi (Aport Ederken)

Cengiz Bilmez Keklik Avı Hakkında Bilgiler Verirken

İngiliz Pointer “Ateş” Takipte – Kınalı Kekliklere Ferma

İngiliz Pointer “Ateş”ten Kınalı Kekliklere Gergin Bir Ferma

24′lü Kınalı Keklik Sürüsü Geçişi – Cengiz Bilmez Atış Yaparken

Kınalı Keklik Sürüsü Geçiş, Boş Fişek Kovanı Havada

24′lü Kınalı Keklik Alayı Meşelik Bölgesine İniş Yaparken

Çizmeli Keklik Avcısı Cengiz Bilmez Rehber Soner Sazak’ı Dereden Geçirirken

Uçmuş Kekliklerin Kokusuna Ferma İngiliz Pointer “Ateş”

Uçmuş Kekliklerin Kokusuna Ferma Verirken “Ateş” İngiliz Pointer Köpek

Yukarı Kaçan Bir Tilki

Keklik Peşinde Cengiz Bilmez – Sivas’ın Dağları

Sivas’ın Dağları Cengiz Bilmez Dağa Tırmanırken

Ateş (İngiliz Pointer Köpek) Omzumda Araba Yolculuğunu Seviyor

Sivas’ın Hopalları 60′lı Tahtalı Güvercin Sürüsü

Yoldan Kokuya Giren Ateş’in 100 Metreyi Aşan Takibi ve Keklik Ferması

Kayalık Arasına Koşan Yaralı Kınalı Keklik

Avı Ele Geçirmek – Kekliği Ateş Buldu

11′li Çil Keklik Sürüsü Parlama Anı

Omuzuma Yatarak Yolculuk Eden Ateş

Çil Keklikler Yolda Oynaşırken

Çil Keklikler Arabanın Önünde Koşarken

Çil Keklikler Arabanın Önünde Koşuyor

Tahtalı Güvercin Avına Başlangıç – Tüfeğe Fişek Doldurma Anı

Vurulan İlk Tahtalı Güvercin

Vurulan Yaralı Tahtalı Güvercin Ağaçtan Düşmeden Önce

Ağaçtan Düşen Tahtalı Güvercini Ateş Getiriyor (Aport)

Üzerimizden Geçen Tahtalı Güvercin Sürüsü

Tahtalı Güvercinlerin Suyun Üzerinde Uçuşları

Tahtalı Güvercin Avı İçin Ağaç Altında Beklerken

Tahtalı Güvercinler Yemlenmek İçin Uçuyorlar

Keklik Avı İçin Dere Geçerken

Önümüzden Uçan Kekliklerin Kokusuna Ateş Ferma Verirken

Önümüzden Uçan Kekliklerin Kokusuna Ateş Ferma Verirken

Kuytudan Parlayan 17 Kekliğin Yeri

Tek Kınalı Keklik Ateş Ferma Cengiz Bilmez Yaklaşıyor

Tek Keklik Vuruluş Anı

Vurulan Tek Kekliği Arama, İz Takibi, Tüyler

İngiliz Pointer “Ateş” Vurulan Kekliği Buluyor

Avlanan Keklik Ele Geçer – Avcı Cengiz Bilmez

Çil Kekliğe Atış Anı – Ferma Ateş’ten Atış Cengiz Bilmez’den

Av Bitimi Hatıra Fotoğrafı – Soldan Sağa: Abdulvahap Yapıcı, Soner Sazak, Cengiz Bilmez, Bilal Arabacı

Avlanan Çil Kekliklerle Hatıra Fotoğrafı – Avcı Cengiz Bilmez

Rehber Soner Sazak – Avcı Cengiz Bilmez – İngiliz Pointer Ateş

Keklik Avı Filmi Yapımı ve Yazarı: Bilal Arabacı

Keklik Avı – Sivas 2011 Filminin Yayınlandığı Dergiler:

Av Doğa Dergisi: Sivas’ta yaptığımız bu Keklik Avı filmimizin fotoğraflar eşliğinde yazısını Türkiye’nin en eski avcı mecmualarından “Avcılık, Balıkçılık, Silah Dergisi” Av Doğa dergisine göndermiştim, Sayın İç Anadolu Av ve Yaban Hayatı Federasyon Başkanı, Av Doğa Dergisi Sahibi ve Editörü Kamil ÜÇBAŞ çok sağ olsun bizi yayımlamaya layık görmüştür. 2011 Aralık sayısında “SİVAS Keklik Avı – Bilal ARABACI” şeklinde yer almıştır.

Av Doğa Dergisi 2011 Aralık Sayısı – Sivas Keklik Avı Bilal Arabacı Yazısı

Av ve Doğa Tutkunlarının Dergisi Av Tutkusu Dergisi Logosu

Av Tutkusu Dergisi:Sivas’ta yaptığımız bu Keklik Avı filmimizin fotoğraflar eşliğinde yazısını yine ülkemizin en eski avcı mecmualarından “Av ve Doğa Tutkunlarının Dergisi” Av Tutkusu dergisine göndermiştim, Genel Yayın Koordinatörü Bora PİR’e teşekkür ederim bizi yayımlaya layık görmüştür. Aralık 2011 sayısında “Sivas’ta Keklik Avı – Bilal ARABACI” şeklinde yayımlanmıştır.

Av Tutkusu Dergisi, Aralık 2011 Sayısı “Sivas’ta KEKLİK AVI – Bilal ARABACI”

Armsan Katalog-Dergi Yayını:

Armsan Silah A.Ş.’nin 2012 yılında çıkardığı dergi biçimindeki basılı ürün kataloğunda Türkçe ve İngilizce av hikayesi yazısı ve av macerasının fotoğraflarıyla birlikte, Türkçe başlığı “Armsan Phenoma Sivas’ta Keklik Avında” İngilizce başlığı ile “Armsan Phenoma on a Chukar Hunt in Anatolia”  şeklinde yer almıştır. Yazar (Outdoor Writer) Bilal ARABACI.

Armsan Silah Katalog-Dergisi 2012: “Armsan Phenoma Sivas’ta Keklik Avında”

Keklik Avı – Sivas 2011 Filminin Yayınlandığı Televizyon Kanalları:

Yaban TV:

Bu Keklik Avı filmimiz, “Sivas Keklik Avı” şeklinde “Türkiye’nin En Çok İzlenen Belgesel ve Hobi Kanalı” YABAN TV’de “Yerli Yaban” adlı programda 25 Ocak 2012 Çarşamba günü saat 22:00’de yayınlanmıştır ve belli aralıklarla tekrar yayınlarıyla yayınlamaya devam etmiştir.

Altaş TV:

Ordu ili yerel TV kanalı ALTAŞ TV’de “Anadolu Avcıları” programında “Keklik Avı – Sivas – Cengiz Bilmez” şeklinde yayınlanmıştır ve belli aralıklarla tekrar yayınlarıyla yayınlamaya devam etmiştir.

The post Keklik Avı – Sivas 2011 appeared first on Av, Atış, Güvercin Videoları.